အိပ္မက္ေလလား

ဒီအိပ္မက္ကုိ ေဖ႔စ္ဘြတ္ခ္မွာ တခါတင္ဖူးပါတယ္။ ခု ဘေလာ႔မွာ တင္ခ်င္စိတ္ေပၚလာလို႔ တင္လိုက္တာပါ။ က်မက သရဲအိပ္မက္ေတြ မၾကာခဏ မက္ေလ႔ရွိတယ္။ ရွိဆို က်မက သရဲကားအင္မတန္ႀကိဳက္တဲ႔သူဆိုေတာ႔ အားေန သရဲကားပဲၾကည္႔ျဖစ္ေနတယ္။ သရဲကားၾကည္႔လို႔ ရလာတဲ႔ ခံစားခ်က္ကုိလဲ ႏွစ္ျခိဳက္တယ္။ ဒါေပမယ္႔ ခုေတာ႔ သိပ္မၾကည္႔ေတာ႔ပါဘူး။ အသက္နည္းနည္းႀကီးလာေတာ႔ ေၾကာက္တတ္လာသလုိပဲ။ အဲ႔ဒီေန႔က မက္တဲ႔ က်မရဲ႔အိပ္မက္ေလးက နည္းနည္းေလးထူးဆန္းတယ္။

ဟိုေန႔က အိပ္မက္တစ္ခုမက္တယ္။ ရက္အတိအက်ဆိုရင္ ၂၀၁၁ ရဲ႔ ဒီဇင္ဘာ(၁)ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႔ မနက္အေစာႀကီးေပါ႔ ..... ဒီလိုအိပ္မက္မ်ိဳး ကုိယ္မမက္ဖူးေတာ႔ ကုိယ္႔အတြက္ ထူးဆန္းေနသလိုပဲ .....

အိပ္မက္ထဲမွာ ကိုယ္က အထက္တန္းေက်ာင္းတစ္ခုကို ေရာက္ေနတယ္ .... ကုိယ္သိေနတာက အဲ႔ဒီေက်ာင္းမွာ ကုိယ္႔ေမာင္ေလး တက္ေနတယ္။ ကုိယ္က သူ႔ကုိေတြ႔ဖို႔ အဲ႔ဒီေက်ာင္းကုိသြားတာတဲ႔ ....

ေက်ာင္းႀကီးက ခန္႔ျငားေပမယ္႔ မသစ္လြင္ဘူး။ ေက်ာင္း၀င္းအက်ယ္ႀကီးထဲမွာ ေရနံေခ်း၀ေနတဲ႔ အေဆာင္မည္းမည္းႀကီး တစ္လံုးကိုေတြ႔တယ္။ ေတြ႔ဆို အဲ႔ဒီအေဆာင္က ရွိသမွ်အေဆာင္ေတြအားလံုးထဲမွာ အႀကီးဆံုးပဲေလ ... ေနာက္ ဆရာေတြ၊ ဆရာမေတြက စာသင္ၿပီးရင္ အဲ႔ဒီအေဆာင္ထဲ ၀င္သြားတာေတြ႔ေတာ႔ ဆရာမ်ားနားေနခန္းရွိမယ္လို႔လဲ တြက္မိရဲ႔ ....

ကိုယ္ရဲ႔မသိစိတ္ထဲမွာ ဒီအထဲကုိ၀င္သြားခ်င္စိတ္ျဖစ္လာေအာင္ ဒီအေဆာင္ႀကီးက ညိႈ႔ေခၚေနသလိုပဲ ... အဲ႔ဒီလုိနဲ႔ ကုိယ္႔ေျခလွမ္းေတြက အလိုလိုပဲ အဲ႔ဒီအေဆာင္ႀကီးထဲကုိေခၚေဆာင္သြားေလရဲ႔။ အေဆာင္ထဲေရာက္မွာ ကုိယ္အျပင္ကျမင္ရတဲ႔ပံုစံ ေက်ာင္းေဆာင္ဆိုတာထက္ ေဆးရံုေဟာင္းႀကီးတစ္လံုးလိုလိုပါပဲ .... ကုိယ္လဲ ဆက္ေလွ်ာက္သြားမိတယ္။ ေလွ်ာက္ရင္း ေလွ်ာက္ရင္း အဆံုးေလာက္မွာ တံခါးတစ္ခုပိတ္ထားတာေတြ႔လိုက္ေတာ႔ အဲ႔ဒီတံခါးကုိ စိတ္ထဲက ဖြင္႔ခ်င္မိတာနဲ႔ သြားဖြင္႔ၾကည္႔လိုက္မိတယ္ .....

အဲ႔လိုၾကည္႔လိုက္ရင္ပဲ .... အဲ႔ဒီတံခါးက အေဆာင္ႀကီးနဲ႔ ေနာက္တံခါးေပါက္ျဖစ္ေနတာေတြ႔ရတဲ႔အျပင္ ကုိယ္ထင္ခဲ႔သလို အေဆာင္ႀကီးေနာက္ဘက္မွာ ျခံစည္းရိုးတစ္ခု ရွိမေနခဲ႔ဘူး ..... ခပ္ေစာက္ေစာက္ နဲ႔ ျမင္႔တဲ႔ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုရယ္၊ အဲ႔ဒီကေနျဖတ္ၿပီး လူသြားပါမ်ားလို႔ ျဖစ္ေနတဲ႔ ေျခသြားလမ္းေလးတစ္ေၾကာင္းရယ္၊ သစ္ပင္ႀကီးခပ္အုပ္အုပ္ေတြ မိႈင္းမိႈင္းႀကီးေပါက္ေနတာရယ္ ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ စိတ္ထဲမွာ "ဟင္း ... ဒီေနရာႀကီး ၾကည္႔ရတာ ဘယ္လိုႀကီးလဲ" ေပါ႔ .....

အဲ႔လို ၾကည္႔ေနတုန္း သဏ ၭာန္ ေလးႏွစ္ခု ခပ္ေရြ႔ေရြ႔ေပၚလာတယ္ ..... ေသခ်ာၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ေက်ာင္းသူ ကေလးငယ္ ႏွစ္ေယာက္ အျဖဴ၊ အစိမ္းေလး၀တ္လို႔ လြယ္အိတ္ကုိ ပခံုးကမလြယ္ပဲ .... ေခါင္းေပၚမွာ ပေလာင္သူေတြ ပလိုင္းလြယ္သလို ပိုးလာၾကတယ္ .... အိုး ... ဒီလမ္းကေန ကေလးေတြ မေၾကာက္မရြံ႔လာသလားလို႔ ကုိယ္အံ႔ၾသေနမိတယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ႔ လမ္းကုိ ၾကည္႔ရတာ မပြင္႔လင္းဘူးေလ ....

ိကုိယ္လဲ ေတြၿပီး ရပ္ၾကည္႔ေနမိတယ္. ... ၾကည္႔ေနတုန္း ေတာင္ေစာင္းဘက္အျခမ္းက ေလွ်ာက္တဲ႔ ကေလးမေလးရဲ႔ ေဘးနားေလးမွာ အရိပ္တစ္ခုခု ပါေနသလိုလို ျမင္ေနရတယ္။ အဲ႔ဒါကုိလဲ ကေလးမေလးက ျမင္သလိုလိုပဲ ..... ကုိယ္က စိတ္၀င္တစား ၾကည္႔ေနတုန္း ၿဗဳန္းဆို ... အဲ႔ဒီ အရိပ္ေလးက ကိုယ္႔ေဘးကို ျဖတ္ကနဲေရာက္လာခဲ႔တယ္။ ကုိယ္ေသေသခ်ာခ်ာျမင္ရတယ္ ..... တိုးယိုေပါက္ျမင္ရတဲ႔ မိန္းကေလးအရိပ္ကေလးတစ္ခု .....

အဲ႔ဒီအရိပ္က ကုိယ္႔ကုိ စကားစေျပာတယ္ ..... သူ႔နာမည္ ဘယ္သူပါတဲ႔ .... နာမည္က သံုးလံုး(အိပ္ယာကႏိုးေတာ႔ နာမည္ကုိ ကုိယ္လံုး၀မမွတ္မိေတာ႔ပါ) .... သူ အဲ႔ဒီေတာင္ကုန္းနားမွာေနတယ္ ... သူ႔နာမည္နဲ႔ အမွ်ေ၀ေပးပါတဲ႔ ......

ကုိယ္က ဘာျဖစ္တာလဲ လို႔ေမးလိုက္ေတာ႔ သူက လိုက္ခဲ႔တဲ႔ ဆိုၿပီး ကုိယ္႔ကုိ ေတာင္ကုန္းေလးဆီ လမ္းျပၿပီးေခၚသြားခဲ႔တယ္။ ကုိယ္ေတာင္ကုန္းလမ္းကေလးရဲ႔ ထိပ္ေလးနားေရာက္ေတာ႔ ေအာက္ကုိၾကည္႔လိုက္တဲ႔ သူကေျပာတယ္ ....

ကုိယ္ငံု႔ၾကည္႔လိုက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ ဇာအကၤ်ီျဖဴေလး၀တ္လို႔ ေခါင္းက ေက်ာဘက္ ျပန္ေခြေခါက္လို႔ ပံုက်ေနတဲ႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔ အေလာင္းကုိ ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ သူက ေျပာတယ္ ... အဲ႔ဒီေနရာေလးက မေတာ္တဆျပဳတ္က်ခဲ႔တာတဲ႔ေလ .....
အို ... ကုိယ္စိတ္မေကာင္းလိုက္တာ ..... အဲ႔ဒီအခ်ိန္မွာ အရိပ္ကေလး ကိုယ္႔ေဘးက ေပ်ာက္သြားခဲ႔တယ္ ....

ေနာက္ေန႔ ကုိယ္ အဲ႔ဒီေနရာေလးကုိ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးပင္႔လာခဲ႔တယ္ .... အမွ်ေ၀မယ္ ပရိတ္ရြတ္မယ္ဆိုတဲ႔ စိတ္ကူးနဲ႔ေပါ႔ ....
ဒါေပမယ္႔ ဘုန္းႀကီး ပရိတ္မရြတ္ခင္ ေလးမွာ အိပ္ယာက ႏိုးသြားခဲ႔တယ္ ....

အဲ႔ဒါ ၾကာသပေတးေန႔ မနက္(၇)နာရီ တိတိေပါ႔ .....

ဂေယာက္ဂယက္ အိပ္မက္

သတိ။ ။ ေၾကာက္တတ္သူမ်ား ညအခ်ိန္ မဖတ္ရ။

မေန႔က ရံုးမွာ အလုပ္သိပ္မ်ားလို႔ အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ေရခ်ိဳးၿပီး အိပ္ယာတန္း၀င္ခဲ႔တယ္။
ပင္ပန္းလာတာရယ္၊ ခုတေလာ ရာသီဥတုက မိုးရြာၿပီး နည္းနည္းေအးေနတာရယ္နဲ႔ အိပ္ယာထဲ လွဲလိုက္တာနဲ႔ ခဏေလးအတြင္းမွာတင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။

အဲ႔ဒီ အခ်ိန္မွာ ျဗဳန္းဆို စိုးျမတ္သူဇာ ကုိ ကုိရီးယားနန္းတြင္း၀တ္စံုႀကီး၀တ္လို႔။ ဘယ္လိုပါလိမ္႔လို႔ ေသခ်ာၾကည္႔ေတာ႔မွ က်မက ကုိရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲတစ္ခုကုိ ၾကည္႔ေနတာကုိ က်မကုိယ္တိုင္က ျပန္ျမင္ေနရသတဲ႔ေလ။ ကုိရီးယားကားမွာ စိုးျမတ္သူဇာ ဘာလို႔ ပါေနတာလဲဆိုတာေတာ႔ ခုထိစဥ္းစားလို႔ မရဘူး။ က်မၾကည္႔ေနတဲ႔အခန္းမွာ သူ၀တ္ထားတဲ႔ ၀တ္စံုရဲ႔အေရာင္က ၾကက္ေသြးရင္႔ေရာင္။ ႏႈတ္ခမ္းနီကိုလဲ ၾကက္ေသြးရင္႔ေရာင္ ဆိုးထားတယ္။ သိပ္လွတဲ႔မ်က္ႏွာရယ္၊ ေခါင္းမွာေ၀႔၀ိုက္ေနတဲ႔ က်စ္ဆံၿမီးအလံုးအႀကီးႀကီးရယ္ေတြက လိုက္ဖက္လြန္းလွတယ္။ သူက မွန္အႀကီးႀကီးပါတဲ႔မွန္တင္ခံုေရွ႔မွာ တင္ပါးလႊဲထုိင္ရင္း မွန္ထဲကေန အေနာက္ဘက္ကုိစိုက္ၾကည္႔ေနတဲ႔ပံုမ်ိဳးပါ။ သူ႔မ်က္လံုးေတြကလဲ ထူးျခားစြာေတာက္ပလြန္းေနျပန္တယ္။ ၾကည္႔ေနရင္းနဲ႔ပဲ သ႔ူမ်က္ႏွာကေန ကုိရီးယားအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ရဲ႔မ်က္ႏွာ ျဖစ္သြားတယ္။ အဲ႔ဒီအခ်ိန္မွာ ကြ်န္မစိတ္ထဲမွာ အဲ႔ဒီမိန္းမက သာမန္မိန္းမတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သတိထားလိုက္မိတယ္။

က်မစိတ္ထဲ သံသယတခ်ိဳ႔၀င္လာတယ္။ တၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ အဲ႔ဒီမိန္းမက က်မကုိ စိုက္ၾကည္႔ေနတယ္လို႔လဲ ခံစားလာရျပန္ေရာ။ သူ႔အၾကည္႔က စူးရွၿပီး က်မစိတ္ထဲမွာေၾကာက္လာသလိုလို မုိ႔ ဆက္မၾကည္႔ရဲေတာ႔ပဲ မ်က္စိခဏေလးပိတ္ထားလိုက္တယ္။ ခဏေလးပါပဲ (၅)မိနစ္ေလာက္အၾကာမွာ က်မစိတ္တည္ျငိမ္သြားေတာ႔ မ်က္စိကုိ ေျဖးေျဖးခ်င္းဖြင္႔ၾကည္႔လိုက္တယ္။
က်မ မ်က္စိေရွ႔မွာ က်မ ထိုင္ၾကည္႔ေနတဲ႔ တီဗြီမရွိေတာ႔လို႔ ထူးဆန္းတယ္ဆိုတာ မေတြးမိခ်ိန္မွာ အဲ႔ဒီတီဗီြကုိ မျမင္ရတာကုိပဲ ေတာ္ေတာ္ ေက်နပ္မိသြားတယ္။ ေဘးဘီကုိ ေ၀႔၀ဲၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ အခန္းထဲမွာ ကုတင္ေတြ (၁၀) ခုထက္မနည္းပဲ။ ဟင္ … ဘယ္လုိျဖစ္ပါလိမ္႔။ က်မအခန္းမွာ ကုတင္ေတြမွ မရွိတာပဲ။ က်မတီဗြီ ၾကည္႔ေနရာကေန ဘယ္ေရာက္သြားပါလိမ္႔လို႔ ေတြးေနမိတုန္း အခန္းထဲကုိ ၆ ႏွစ္၊ ၇ႏွစ္အရြယ္ကေလးေလးေတြ ညအိပ္ ၀တ္စံုေလးေတြ၀တ္လို႔ တန္းစီၿပီး၀င္လာၾကတယ္။ သူတို႔ေတြရဲ႔ ေနာက္ဆံုးမွာ အမ်ိဳးသမီးႀကီး တစ္ေယာက္က လိုက္လာတယ္။ သူတို႔ေတြက က်မကုိ မျမင္ၾကဘူး။ ဘာလို႔သိလဲဆိုေတာ႔ က်မကုိ ဘယ္သူမွ မၾကည္႔ၾကလို႔ပါ။ တစံုတေယာက္က က်မနား နားကပ္ၿပီး တီးတိုးေျပာလိုက္တယ္ ဒါဟာ မိဘမဲ႔ကေလးေတြရဲ႔ ေဂဟာတဲ႔။

ကေလးေတြ တန္းစီၿပီး ကုတင္ေတြေပၚတက္ၾကတယ္။ သူတို႔ရဲ႔အိပ္ခ်ိန္ေရာက္ေနၾကၿပီဆိုတာ အလုိလိုသိသာေစတယ္။ သူတို႔ေလးေတြရဲ႔ ေျခေထာက္မွာ ေျခအိတ္ ထူထူေလးေတြ ၀တ္ထားၾကတယ္။ ေအာ္ … ကုိရီးယားက ေအးေတာ႔ ေျခအိတ္၀တ္ရတာေပါ႔လို႔ ေတြးေနတုန္း ကေလးေတြ ေနာက္က လိုက္လာတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးႀကီးက ထိပ္ဆံုးကုတင္က ကေလးရဲ႔ ေျခအိတ္ေျချဖားထဲကုိ ဖဲႀကိဳးလို ပိတ္စ ရွည္ရွည္တစ္စ ထိုးထည္႔လိုက္တာေတြ႔ေတာ႔ ေျခအိတ္ေတြကုိ ေသခ်ာၾကည္႔မိတယ္။ အဲ႔ဒီေတာ႔မွ ေျခအိတ္တစ္ခုမွာ အေပါက္ေလးေတြ ႏွစ္ခုစီပါေနတာေတြ႔ရတယ္။ သူက အဲ႔ဒီႀကိဳးရွည္ရွည္နဲ႔ ကေလးေတြရဲ႔ ေျခအိတ္ေတြကုိ ပန္းသီသလုိ သီလာလိုက္တာ တခန္းလံုးက ကုတင္ေတြကုန္ေရာပဲ။ ၿပီးေတာ႔ သူက ေျပာတယ္ “တခုခုဆိုရင္ ေအာ္သာေအာ္လိုက္တဲ႔ ….” ။

အလို သူတို႔ ျမန္မာလိုေျပာၾကတာလား။ သူတို႔ေျပာတာေတြ အကုန္လံုး က်မ နားလည္ေနတယ္။ အဲ႔လိုေျပာလို႔လဲ အၿပီး ၅ ကုတင္ေျမာက္က ကေလးက ေလထဲ ဖုန္းကနဲေျမာက္တက္သြားတယ္။ အားလံုးလန္႔ကုန္တာေပါ႔ … ထြက္ေျပးတဲ႔သူေတြကလဲ ေျပးလို႔ေပါ႔ …. ေျခအိတ္္ေတြကုိ အတန္းလိုက္ဖဲႀကိဳးနဲ႔တြဲထားတာဆိုေတာ႔ တစ္ေယာက္ကေျပး ေနာက္တစ္ေယာက္ကလဲက်နဲ႔ ၀ရုန္းသုန္းကားျဖစ္ေနၾကတယ္။ ေျမာက္တက္သြားတဲ႔ ကေလးကေတာ႔ ေၾကာက္အား၊လန္႔အားနဲ႔ ေအာ္ငိုပါေလေရာ။ ေနာက္ေတာ႔မွ ကေလးကုိ မ ထားတဲ႔ အရာက တေျဖးေျဖးေပၚလာတယ္။ ဟာ …. ဒါ ခုနက မွန္ၾကည္႔ေနတဲ႔မိန္းမပဲ။ သူက ဘာလို႔ ကေလးကုိ မ တာလဲမသိဘူးလို႔ ေတြးလိုက္တုန္း သူက က်မကုိ ၾကည္႔ၿပီး ၿပံဳးလိုက္တယ္။ ဒါဆို သူက က်မကုိ ျမင္ေနရတဲ႔ သေဘာေပါ႔။

သူၿပံဳးလိုက္တဲ႔အခ်ိန္ ခြ်န္ထက္ျမေနတဲ႔ရွည္ေမ်ာေမ်ာ သြားႏွစ္ေခ်ာင္းကုိ ျမင္လိုက္ရတဲ႔အခ်ိန္မွာ သူက မေကာင္းဆုိး၀ါးတစ္ေကာင္ပဲ ဆိုတာ က်မသိလိုက္ၿပီ။ ။ တိတိက်က်ေျပာရရင္ သူက ေသြးစုပ္ဖုတ္ေကာင္တစ္ေကာင္ပဲ … အို … ဒါဆို သူကေလးကုိ ေသြးစုပ္ေတာ႔မွာေပါ႔ … သိပ္သနားစရာေကာင္းတဲ႔ ကေလးေလးပဲ … က်မေၾကာက္စိတ္ေတြလြင္႔ျပယ္သြားတယ္။ ေသြးစုပ္ဖုတ္ေကာင္နားကုိ ေျပးသြားၿပီး အားနဲ႔ ေစာင္႔တြန္းခ်ပစ္လိုက္တယ္။ သူက ကေလးကုိပစ္ခ်ၿပီး ေဒါသထြက္ေနတဲ႔မ်က္ႏွာနဲ႔ က်မကုိ တိုက္ခိုက္ဖုိ႔ ဦးတည္လိုက္တယ္။ က်မ ႏိုင္မယ္၊မႏိုင္ဘူးဆိုတာ မေသခ်ာေပမယ္႔ က်မ က်ိဳးစားၿပီး ခုခံရမယ္ေလ။
သူခုန္အုပ္တဲ႔ အခ်ိန္မွာ က်မၾကမ္းျပင္ေပၚလဲျပိဳက်သြားရင္း ဘယ္လုိကေန ဘယ္လို သူ႔လည္ပင္းကုိ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ဆုပ္ကုိင္သြားမိလဲမသိဘူး … က်မ အသက္ကုိျပင္းျပင္းရႈၿပီး သူ႔လည္ပင္းကုိ အားကုန္ညွစ္ေနမိတယ္။ သူကလဲ အတင္းရုန္းေနေတာ႔ က်မ လက္က အားေပ်ာ႔လာတယ္။ လက္ဖ၀ါးတခုလံုးေခြ်းေတြ ရႊဲနစ္လာရင္း လက္က မၿမဲခ်င္ေတာ႔ဘူး။ က်မကုိ ကုိက္ဖုိ႔ သူ႔မ်က္ႏွာက က်မ လည္ပင္းနား ကပ္ကပ္လာတယ္။ က်မ ပင္ပန္းေနၿပီ …. ေျခကုန္လက္ပန္းက်ေနၿပီ … က်မရံႈးေတာ႔မယ္။ တကယ္ကုိ က်မရံႈးေတာ႔မယ္။
ကံေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာရမလားပဲ … မနက္(၇)နာရီ အလာန္း(မ္) က ထျမည္ေတာ႔ က်မႏိႈးသြားတယ္။
ေသြးစုပ္ဖုတ္ေကာင္ႀကီးကေတာ႔ အိပ္မက္ထဲမွာ က်မ ရုတ္တရက္ေပ်ာက္သြားလို႔ ရွာေနမလားမသိဘူးေနာ္ ….


မွတ္ခ်က္။ မေန႔ညက တကယ္မက္ခဲ႔ေသာ အိပ္မက္ကုိ ဖတ္ေကာင္းေအာင္ေရးထားတာပါ။


Credit to www.designyourway.net for image

ကုိယ္ပုိင္အခ်က္အလက္ေတြလံုျခံဳေစဖို႔

ေဖာ္၀ဒ္ေမးေလးပါ ... သေဘာက်လို႔ ရွဲလိုက္ပါတယ္ ... အနည္းငယ္ေလာက္ၿပံဳးျဖစ္သြားရင္ပဲ ေက်နပ္ပါတယ္ ...
အင္တာနက္သုံးတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္ရဲ့ ကိုယ္ပိုင္ အခ်က္အလက္ေတြ အေကာင့္ေတြ၊ password ေတြ လုံျခဳံမႈရွိဖို႕ က အေရးၾကီးလွပါတယ္
အဲလို အေရးၾကီးလွတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ ကို သူတပါးလက္ထဲကို ပါမသြားေအာင္ ထိမ္းသိမ္းဖို႕က လည္း မလြယ္လွပါဘူး။
ဒီေန႕ ေခတ္မွာ hacker ေတြ၊ hacker ျဖစ္ခ်င္လို႕ လက္တည့္လိုက္စမ္းေနတဲ့လူေတြ ကလည္း မ်ားလာတာေၾကာင့္ ကာကြယ္ဖို႕ကလည္း အေတာ္ခက္လာပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ တို႕ ရဲ့ ကိုယ္ပိုင္ အခ်က္ အလက္ေတြကို ကာကြယ္ႏိုင္မယ့္ ေနာက္ဆုံးေပၚ နည္းလမ္း သုံးမ်ိဳးကို ေဖာ္ျပလိုပါတယ္ ။

ပထမနည္း : ကိုယ္ဘာ႐ိုက္လဲ ဆိုတာ မျမင္ရေအာင္ ကာကြယ္နည္း။

ဒုတိယနည္း : ကိုယ္ဘာၾကည့္ေနလဲဆိုတာ သူမ်ားမျမင္ရေအာင္ ကာကြယ္နည္း။

တတိယနည္း : ႐ိုက္တာေရာ ၾကည့္တာေရာ ဘာမွ မျမင္ရေအာင္ ကာကြယ္နည္း။

သို႔ ... လူႀကီးမ်ား

အလုပ္ေတြအမ်ားႀကီးေပးထားတဲ႔ၾကားက ေနာက္ထပ္အလုပ္ေတြ အလုပ္ေတြထပ္ထပ္လုပ္ခိုင္းတယ္ ...
ဒီအလုပ္မွာက ျမန္မာခ်ည္းပဲ ၉ ေယာက္ရွိတယ္ ... ျမန္မာေတြကုိ အေသခိုင္းတယ္ ... ကုိယ္လုပ္ေပးေလ ပုိခိုင္းေလပဲ ... ဒီေန႔လဲ မန္ေနဂ်ာႀကီးက ေမးလ္ပို႔ၿပီး Force လုပ္ျပန္တယ္ ... ျပန္ေျပာျပန္ရင္လည္းမႀကိဳက္ ...
ပေရာဂ်က္ကလည္း Dead Line ကေက်ာ္ေနတာမွ ရက္ပိုင္းမဟုတ္ဘူး တစ္ႏွစ္ႀကီးမ်ားေတာင္ ... ကိုယ္ေရႊျမန္မာေတြ ကံေကာင္းလိုက္ပံုမ်ား လူအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ မန္ေနဂ်ာအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းေနတဲ႔ ဒီအရႈပ္ထုတ္ ပေရာဂ်က္က ကုိယ္ေတြအလုပ္၀င္ခ်ိန္မွပဲ တည္ျမဲေတာ႔တယ္ ... ေရွ႕ကဖားေတြ၊ ငရုတ္သီးေတြ ဖြခဲ႔သမွ် ေခါင္းေပၚလံုးလံုးက်လို႔ မဟုတ္တာျဖစ္ရင္ ျမန္မာေတြ ဆိုတာခ်ည္းဆိုေတာ႔ နည္းနည္းခ်ဥ္လာတာနဲ႕ ဒီကဗ်ာေရးလိုက္တာ ...

“သို႔ ... လူႀကီးမ်ား”

သူတို႔ေတြ ႏွိပ္စက္လိုက္ပံုမ်ား
မဆုတ္သာ မတက္သာနဲ႔
အျဖဴအမည္းေတာင္ မသဲကြဲတဲ႔ဘ၀မွာ
လုပ္သင္႔တာက် မ်က္ႏွာလႊဲ
မလုပ္သင္႔တာက် အားေတြခဲလို႔
လူေတြကုိ ကြန္ျပဴတာအမွတ္နဲ႔
ခိုင္းလိုက္တဲ႔ Multi-tasking ….

ေစ႔ေစ႔ေတြးျပန္ေတာ႔ ေရးေရးေပၚ
ငါတို႔ေတြအေရးမေတာ္ပံုမ်ား
ငံု႔ခံလို႔မ်က္ႏွာရမယ္မထင္နဲ႔
ဆုတ္ျပန္စရာ အေျခအေနနည္းလို႔
ေထာင္းမဟဲ႔ ဆိုတာခ်ည္း ….

အဟုတ္လုပ္ရင္ နာမည္မထြက္
မဟုတ္လုပ္ရင္ေတာ႔ အေသဖဲ႔တဲ႔
လူမ်ိဳးႀကီး စလံုးသားေတြ
ေပါေခ်ာင္ေကာင္း ျမန္မာေတြကုိ
က်ပ္က်ပ္သာဒီလိုဆက္ဆံ
ေနာင္တစ္ေန႔ေရာက္ခါမွ
“အိုကြယ္ … မွားပါဘိ” လို႔
၀န္ခံကာ ေတာင္းပန္ရမွာ
စိုးေၾကာက္ပါနဲ႔ ………………………..

နတ္၀င္သည္ေဒၚၾကည္

ကြ်န္မက ငယ္ငယ္ကတည္းက ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ကုိ အကုန္ေလွ်ာက္စိတ္၀င္စားတတ္တာေလ …
ကြ်န္မ ႀကီးေဒၚကေျပာတယ္ “ညည္းေအ … ဘယ္ေလာက္မ်ား စပ္စုသလဲဆုိရင္ ေမြးကင္းစ အႏွီးေလးေခါင္းအုပ္ၿပီး ေဆးရံုကဆင္းခါက ရက္သားေလးပဲရွိေသးတယ္ … အိမ္ေရာက္ေတာ႔ … အိုး … ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ေခါင္းလည္ေအာင္ လုိက္ၾကည္႔တာ ေခါင္းေပၚအုပ္ထားတဲ႔အႏွီးေလးေတာင္ ေျပက်တယ္” ဆိုပဲ … ႀကီးေဒၚကေျပာတာေနာ္ … ကြ်န္မေတာ႔ မသိဘူးရယ္ … မွတ္လဲမမွတ္မိပါဘူး …. နည္းနည္းေတာ႔အပုိေျပာသလားထင္မိတယ္ … ဒီေလာက္ ကေလးငယ္ငယ္ေလးက ေခါင္းကုိေတာင္လွည္႔တတ္ေသးရဲ႕လားမသိပါဘူး …

ခုတေလာလဲ ဘာရယ္မဟုတ္ ငယ္ငယ္တုန္းကစပ္စုမိတာေလးေတြ ေလွ်ာက္ေရးခ်င္စိတ္ေပါက္ေနမိတယ္ … ဒါနဲ႔ပဲ ကြ်န္မတို႔အိမ္ေနာက္ဘက္ ဟိႏၵဴဘုရားေက်ာင္းက နတ္၀င္သည္ ေဒၚၾကည္ဆိုတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးႀကီး နတ္ဘယ္လို၀င္တယ္ဆိုတာ ေျပာခ်င္စိတ္ေလးေပါက္လာတယ္ ….

ကြ်န္မတို႔ အိမ္ေနာက္ဘက္မွာ ေနာက္ေဖးလမ္းၾကားေလးပဲျခားၿပီး ဟိႏၵဴဘုရားေက်ာင္းခပ္ေသးေသးတစ္ခုရွိတယ္ …
အဲ႔ဒီ ဘုရားေက်ာင္းမွာ အေမႀကီးရယ္၊ သမီး(၃)ေယာက္ရယ္ ဘုရားေက်ာင္းကုိေစာင္႔ေရွာက္ဖို႔ေနၾကတယ္ … သမီးေတြဆိုတာ ေဒၚၾကည္အပါအ၀င္ေပါ႕ … အသက္ေတြကေတာ႔ ခုဆိုရင္ ၅၀ နဲ႔အထက္ေတြျဖစ္ေလာက္ၿပီထင္ပါရဲ႕ … အတိအက်ေတာ႔မသိဘူးရယ္ …

ကြ်န္မ ငယ္ငယ္ကဆိုရင္ အဲ႔ဒီကုိ ခဏခဏသြားတယ္ … ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ ေႏြရာသီဆိုရင္ အျပင္မွာပူၿပီး ဘုရားေက်ာင္းထဲမွာေနရတာေအးတယ္ေလ …. ၿပီးေတာ႔ အဲ႔ထဲမွာ ရုပ္ထုေတြ အမ်ားႀကီးဆိုေတာ႔ ကြ်န္မစိတ္၀င္စားတာေပါ႕ .. အဓိကရုပ္ထုကေတာ႔ ကာလီမယ္ေတာ္ရုပ္ထုပါ …. လက္အမ်ားႀကီးနဲ႔ကာလီမယ္ေတာ္ရုပ္ထုကုိ ဘုရားေက်ာင္းရဲ႕ အတြင္းခန္းမွာထားတယ္ … အခန္းထဲမွာက မယ္ေတာ္ရုပ္ထုရယ္၊ ရုပ္ထုေရွ႕က ပန္းအိုးေတြရယ္ၿပီးရင္ ေသာက္ေရခြက္ေတြထည္႔ထားတဲ႔စတီးလင္ဗန္းတစ္ခ်ပ္ရယ္ … ကန္ေတာ႔ပြဲတင္တဲ႔ စားပြဲရယ္အျပင္ လူႏွစ္ေယာက္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထိုင္စာေလာက္ရွိတဲ႔ ေနရာခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးရယ္ ရွိတယ္ …

ကန္ေတာ႔ပြဲေတြကလဲ စားပြဲအျပည္႔ပါပဲ … မယ္ေတာ္ရုပ္ထုမွာလဲ စံပယ္ပန္းေတြျပည္႔ေနတာေပါ႔ … ထိုင္လ်က္မယ္ေတာ္ရုပ္ထုမွာ စံပယ္ပန္းေတြဘယ္ေတာင္လႈထားၾကသလဲဆိုရင္ စံပယ္ပန္းအပံုႀကီးေပၚမွာ မယ္ေတာ္႔ေခါင္းေလးတင္ထားသလိုေလးေတာင္ျဖစ္ေနတယ္ …. ၿပီးေတာ႕ ဘုရားေက်ာင္းေရွ႕က ျဖတ္သြားျဖတ္လာ အခ်ိဳ႕ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကလဲ ဘုရားသာမွန္မွန္ရွိခိုးခ်င္မွရွိခိုးမယ္ … ဘုရားေက်ာင္းေရွ႕မ်ားေရာက္ရင္ ကာလီမယ္ေတာ္ကုိ မတ္တပ္ေလးရပ္ လက္အုပ္ေလးခ်ီၿပီး ကန္ေတာ႔ေလ႔ရွိၾကတယ္ … ၿပီးေတာ႔ဆုေတာင္းတယ္ … “မယ္ေတာ္ရယ္ မစပါ … ဒီတစ္ခါေပါက္ရင္ ပြဲလာေပးပါ႔မယ္” တဲ႔ … အဲ႔ဒီအခ်ိန္က ခ်ဲထီထိုးတဲ႔ေခတ္ …. ဂဏန္းရဖို႔ ေပးလိုက္တဲ႔ကန္ေတာ႔ပြဲေတြ …
ကြ်န္မကေတာ႔ အဲ႔ဒီေရွ႕သြားေဆာ႔ေနၾကဆိုေတာ႔ လာသမွ်အကုန္ျမင္၊ ေျပာသမွ်အကုန္ၾကားတာေပါ႕ေလ …

ဆက္ေျပာရရင္အဲ႔ဒီအတြင္းခန္းကုိ လူတိုင္းေပးမ၀င္ဘူးေလ. .. အမ်ိဳးသမီးဆိုရင္ သန္႔မွေပး၀င္တယ္ … ဟိုဟာဒီဟာျဖစ္ေနရင္ မသန္႔ဘူးလို႔ယူဆၿပီးေပးမ၀င္ဘူး … နတ္၀င္ၿပီဆိုရင္ ကြ်န္မက အတြင္းခန္းအ၀ ထိ ကပ္ၿပီးတိုးၾကည္႔ခ်င္ေလ႕ရွိတယ္ … မ်ားေသာအားျဖင္႔ ေပးမ၀င္ဘူး .. ေန႔တစ္ေန႔႔ကေပါ႔ နတ္၀င္သည္ ေဒၚၾကည္လဲ စိတ္မၾကည္လင္ဘူးထင္ပါရဲ႕ မနက္ကေတာ႔ ညီအစ္မေတြရန္ျဖစ္သံေတြၾကားရတယ္ .. ဆဲၾကတာလဲ မုိးကုိမႊန္ေနတာပဲ …
ညေနဆုိရင္ေတာ႕ အိေျႏၵႀကီးတစ္ခြဲသားနဲ႔ေပါ႔ …. အဲ႔ဒီေန႔က နတ္ေမးသူေတြမ်ားတဲ႔ေန႔ … ကြ်န္မလဲ ေရာေယာင္ၿပီး အတြင္းခန္းကုိလိုက္၀င္တဲ႔ေန႔ေပါ႕ ..
အစ္မႀကီးတစ္ေယာက္အလုပ္လိုခ်င္လို႔တဲ႔ အလုပ္ရႏိုင္၊ မရႏိုင္ဆိုတာကုိ နတ္လာေမးတာပါ …..
သူက ကာလီမယ္ေတာ္ကုိလႈဖုိ႔ သံပရာသီး ၃ လံုးယူလာတယ္ … ဒါလဲ ေဒၚၾကည္႔အစီအရင္ေပါ႕ …
သံပုရာသီး(၃)လံုးကို တင္စရာေနရာမရွိေတာ႔တဲ႔ စံပယ္ပန္းပံုေပၚက ကာလီမယ္ေတာ္လက္ေနရာကုိမွန္းၿပီး ေဒၚၾကည္ကတင္လုိက္ပါတယ္ … ႏွစ္ေယာက္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထိုင္ … ၿပီးေတာ႔အစ္မႀကီးလက္ကုိ ေဒၚၾကည္ကထိလိုက္တယ္ … ေနာက္ပန္းအိုးထဲက သေျပခက္ကိုယူၿပီး လက္ႏွစ္ဘက္ပူးၿပီး နဖူးကုိရိုက္ေတာ႔တာပါပဲ … တေအာင္႔ေလာက္ၾကာေတာ႔ သူ႕ရဲ႔လႈပ္ရွားမႈ႕ရယ္၊ ခံုကုိဒူးနဲ႔တိုက္မႈ႔ရယ္ေပါင္းၿပီး သံပုရာသီးတစ္လံုးက ေအာက္က စတီးလင္ဗန္းေပၚျပဳတ္က်ပါေလေရာလား … စတီးဗန္းကလဲ အပါးစားဆိုေတာ႔ အသံက အက်ယ္ႀကီးျမည္တာေပါ႕ … ကြ်န္မတင္လန္႔သြားသလားမွတ္တယ္ နတ္၀င္ေနတဲ႔ေဒၚၾကည္ပါလန္႔ၿပီးတုန္သြားတာကုိ သူ႔မ်က္ႏွာကုိေသခ်ာစိုက္ၾကည္႔ၿပီး တကယ္၀င္၊မ၀င္ အကဲခတ္ေနတဲ႔ ကြ်န္မကေတာ႔သိလုိက္တယ္ … သူမ်ားေတြကေတာ႔ မ်က္စိမွိတ္အာရံုျပဳေနတာဆိုေတာ႔ မသိလုိက္ဘူးရယ္ … ခ်က္ျခင္းပဲ သူက သံပုရာသီးကုိေကာက္ယူၿပီး ဟိုအစ္မႀကီးကုိ “ေရာ႕ … ယူသြား အလုပ္ရမွာက်ိန္းေသးတယ္ … မယ္ေတာ္က ကပ္ထားတဲ႔သံပုရာသီး ျပန္စြန္႔လိုက္တယ္ ေဆာင္ထား ” တဲ႕ ….. ကြ်န္မကေတာ႕ေတာ႕ ရယ္ခ်င္ပက္က်ိနဲ႔ပဲ ဆက္ၾကည္႔ေနလိုက္တယ္ ….
ေဟာ …. လာျပန္ၿပီ ေနာက္တစ္ေယာက္ ….
ဒါက အမ်ိဳးသား …. သူနဲ႔က်ေတာ႔ သေျပပန္းကုိမသံုးေတာ႔ဘူး … လက္တစ္၀ါးစာေက်ာ္ေက်ာ္ခက္ရင္းခြရဲ႕(ဟို ငရဲသားေတြကိုင္တဲ႔ဟာလိုမ်ိဳး) အရိုးတံကုိ ႏွစ္ေယာက္ဆုပ္ကုိင္လုိက္ၾကတယ္ … … ၿပီးလဲၿပီးေရာ …
ပူးပါေလေရာ … ဘယ္လုိပံုျဖစ္ေနသလဲဆိုေတာ႔ လူႏွစ္ေယာက္ တုတ္တစ္ေခ်ာင္းကုိလုေနပံုကုိျမင္ေယာင္ၾကည္႔ပါ … အဲ႔ဒီအတိုင္းပါပဲ … သူက သေျပပန္းနဲ႔အထာက်ေနသူေလ …. နဖူးထိေအာင္ရိုက္တာ ဘာျပႆနာရွိမွာတုန္းေနာ္ …. ခုေတာ႔ ခက္ရင္းခြဆိုေတာ႔ ကြ်န္မလို ကေလးတစ္ေယာက္ေတာင္ နဖူးထိေတာ႔မယ္ ဆိုတာ သိေနတယ္ … သူတို႔က ဇြတ္. …..
အတင္းကုိ အားနဲ႔မာန္နဲ႔ပူးေတာ႔ နဖူးကုိစိုက္တာေပါ႕ …. ဒုတ္ကနဲပဲ … ေသြးေတြကလဲ ျဖာကနဲပဲ …. ေဟာ ….. နတ္၀င္သည္ မွားေတာ႔ အေႏွာက္အယွက္ရွိတယ္တဲ႕ …. ဘယ္သူမသန္႔ပဲ အတြင္းခန္း၀င္သလဲတဲ႔ …. ဒုကၡ …..
ကဲ …. ဘယ္လုိမ်ားစစ္ၾကမတုန္း အရပ္ကတို႔ရယ္ …. အကုန္ထြက္ဆိုၿပီး ေမာင္းထုတ္ပါေလေရာလား ….
ကြ်န္မပါထြက္ရေတာ႔တာေပါ႕ …. စိတ္ထဲမွာေတာ႔ “ေအာ … ေဒၚၾကည္နတ္၀င္တာဒီလိုကုိး” ဆိုၿပီး အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႔ အေမ႔ကုိျပန္ေျပာျပၿပီး သေဘာက်မဆံုးျဖစ္ေနမိတယ္ ….
ခုမွျပန္ေတြးၾကည္႔မိတာပါ … “အလိမ္ခံခ်င္သူေတြရွိလို႔ လိမ္တဲ႔သူေတြရွိေနတာ” ဆိုတဲ႔ အေတြးေလးလဲ ေပၚလာမိတယ္ …
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ … ေဒၚၾကည္နတ္၀င္တာ ကြ်န္မအတြက္ ပုိ႔စ္တစ္ခုေတာ႔ျဖစ္သြားတာေပါ႔ေလ ……

Strictly NO Myanmar

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပို႔ေပးတဲ႔ပံုပါ... Strictly NO Myanmar လို႔ဘာေၾကာင္႔ေရးသလဲေတာ႔ကြ်န္မ မသိေပမယ္႔ စိတ္ထဲမေက်မနပ္ျဖစ္မိတယ္ ... ဘယ္ျမန္မာတစ္ေယာက္က ဘယ္လိုအမွားမ်ိဳးမ်ားလုပ္မိလို႔ ဒီလိုျမန္မာနဲ႔ခ်ီၿပီးေရးသလဲဆိုတာသိခ်င္မိတယ္ ... အိုင္တီမွာ ျမန္မာေတြမညံ႔ၾကဘူးလို႔ထင္ပါတယ္ ... တစ္ေနရာက တစ္ေနရာ ခုန္တာမ်ားတာေတာ႔ရွိပါတယ္ .... အမ်ားစုကေတာ႔ လစာႏွိမ္လို႔ (သို႔) ပုိရတဲ႔ေနရာေျပာင္းခ်င္လို႔ပါ ... ႏွစ္ဘက္စလံုးမွားတာရွိႏိုင္ေပမယ္႔ ဒီလိုေၾကာျငာခံရျခင္းဟာ Company ဘက္ကယူဆတဲ႔ မေကာင္းတဲ႔သူတစ္ေယာက္အတြက္နဲ႔ ျမန္မာအမ်ားစုထိခုိက္၊နစ္နာတယ္လို႔ျမင္ပါတယ္။

ရန္ကုန္သို႔အျပန္ခရီးမွ စပ္မိစပ္ရာ၊ထင္ရာျမင္ရာမ်ား

ဇန္န၀ါရီ(၁၀)ရက္ေန႔က ကြ်န္မ ရန္ကုန္ခဏျပန္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္ …. အစစ အရာရာေခ်ာေခ်ာေမြ႔ေမြ႔ပါပဲ …… ကြ်န္မက အိမ္လြမ္းတတ္သူမို႔ ခဏျပန္ရတဲ႔အခ်ိန္မွာ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ႔ေပ်ာ္ခဲ႔ရပါတယ္ ….

ကြ်န္မေရာက္ေရာက္ခ်င္းေန႔မွာပဲ ခ်ိန္းထားတာတစ္ခုရွိလို႔ ဒဂံုစင္တာေရွ႕က Ice Berry ဆိုတဲ႔ဆိုင္ေလးကုိ ေရာက္ျဖစ္ခဲ႔တယ္…. ဆိုင္ေလးကေတာ႔အရင္အတိုင္းပဲ ဘာမွမေျပာင္းလဲပါဘူး … ဒါေပမယ္႔ အရင္က ေအးေအးလူလူထိုင္လို႔ရတဲ႔ဆိုင္ေလးက ခုေတာ႔မ်က္စိေနာက္ေလာက္ေအာင္ လူအ၀င္အထြက္ေတြရႈပ္လြန္းလွပါတယ္ … ကြ်န္မလည္း ခ်ိန္းထားတာကုိေစာင္႔ရင္း လူေတြကုိ ဘာရယ္မဟုတ္လိုက္ၾကည္႔ေနမိပါတယ္ … လူငယ္ေတြ၀တ္တတ္၊စားတတ္လာသလို လူႀကီး(အမ်ိဳးသမီးႀကီး)ေတြကိုလဲ စကပ္ေတြ၊ေဘာင္းဘီေတြနဲ႔ေတြ႔မိပါတယ္ … စိတ္ထဲကေတာ႔ “အလဲ႔ … လူေတြ ၀တ္တာစားတာ ေတာ္ေတာ္ေခတ္မီလာပါလား” လို႔ေတြးမိတယ္ …
ေနာက္ေတာ႔ စမ္းေခ်ာင္းထဲက “မငယ္” ဆိုင္မွာ ၾကာဇံနဲ႔၀က္သားလိပ္စားပါတယ္ ….
ပုိက္ဆံရွင္းေတာ႔ တစ္ပြဲကုိ ၂၀၀၀ တဲ႔ …. ကြ်န္မ တကယ္ကုိမထင္မိဘူး …. ေစ်းႀကီးလိုက္တာလို႔ စိတ္ထဲထင္မိတယ္ ….ေနာက္ေန႔ YKKO မွာ ေၾကးအိုးစားေတာ႔ ရိုးရိုးကုိပဲ ၂၉၀၀ ေတာင္ေပးခဲ႔ရပါတယ္(တျခားဆိုင္မွာ ၂၁၀၀ ပဲရွိပါတယ္) … ၀က္သားဒုတ္ထိုးကေတာ႔ တစ္ေခ်ာင္း ၁၀၀ ပါပဲ … ဒါေပမယ္႔ အသားတံုးေလးေတြကေတာ႔ ပုိပါးၿပီးေသးသြားသလားပဲရယ္ …. တနလၤာေန႔က်ေတာ႔ ေရႊတိဂံုဘုရားကုိသြားပါတယ္ … ဒီတခါေတာ႔ ဘုရားေပၚမွာ တံျမက္စည္းမလွဲခဲ႔လိုက္ရဘူး ….

စကားမစပ္ … ကြ်န္မတို႔အိမ္ပတ္၀န္းက်င္မွာ အင္တာနက္ဆိုင္ေတြမ်ားလာသလို ၈တန္း၊ ၉တန္း ေက်ာင္းသား၊သူေလးေတြက အားတာနဲ႔ အင္တာနက္ဆိုင္ကုိေျပးေတာ႔တာပဲ …
ကြ်န္မတူမ၀မ္းကြဲလည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းပါပဲ …. အသက္ကေတာ႔ ၁၄ ႏွစ္ရယ္ … ေျပာလုိက္ရင္ ပန္႔ခ္၊ပန္႔ခ္ ဆိုတာကလဲပါးစပ္ကမခ်ဘူး … အေကာင္႔ေပါင္းေသာင္းေျခာက္ေထာင္နဲ႔ ခ်တ္မယ္ဆိုရင္လာခဲ႔ စာေတာ႔မက်က္ဆိုတဲ႔အစားမ်ိဳးေလးေတြ႔ရတာေတာ႔ ဘ၀င္မက်မိတာအမွန္ပါ …. ၿပီးေတာ႔ ခုေခတ္ကေလးေတြ အထူးသျဖင္႔ မိန္းကေလးေတြေပါ႕ ကုိရီးယားကားေတြၾကည္႔ၿပီး အတုမယူသင္႔တဲ႔ ေက်ာင္းသူခ်င္း ရန္စတာတို႔ ဘာတို႔ကုိ အဟုတ္ထင္ လိုက္လုပ္ခ်င္ၾကတယ္ … ကြ်န္မတို႔ငယ္ငယ္တုန္းက ရန္ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ ေယာက္်ားေလးေတြပဲျဖစ္ၾကတာပါ …ခုေတာ႔ကြ်န္မပဲ သိပ္အသက္ႀကီးသြားသလားပဲရယ္ … အဲ႔လုိေတြျမင္ရ ၾကားရရင္ သိပ္ၾကည္႔မရခ်င္ဘူး …

ၿပီးေတာ႔ ရန္ကုန္မွာ မီးကေတာ႔ ထံုးစံအတိုင္းေပါ႕ … ကြ်န္မတို႔ရပ္ကြက္မွာေတာ႔ ပံုစံ(၃)မ်ိဳးနဲ႔မီးေပးပါတယ္တဲ႔ … ည(၁၁) နာရီကေန မနက္(၅)နာရီ၊ ညေန(၅)နာရီကေန ည(၁၁)နာရီ၊ တခါတေလ မနက္(၅)နာရီကေန ေန႕လည္(၁၁)နာရီထိ အလွည္႔က်ေပးပါတယ္ .. ပံုစံ(၁)နဲ႕(၂)က အေပၚကအခ်ိန္ေတြကို လွည္႔ၿပီးွမွန္မွန္လာပါတယ္။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ေတာ႔ေရာသမေမႊၿပီး လာခ်င္တဲ႔ရက္္လာ ပ်က္ခ်င္တဲ႔ရက္္ပ်က္ပါတယ္ …. ရ၀တရံုးမွာ မီးလာရက္အခ်ိန္ဇယားထုတ္ေပးလို႔ ယူသာထားရတယ္ ကြ်န္မတို႔အိမ္က ပံုစံ(၃)နဲ႔မီးေပးတဲ႔ထဲမွာပါလို႔ မွန္းလို႔မရပါဘူး …
ခုဟာက (၂၄) နာရီတစ္ရက္မဟုတ္ပဲ (၆)နာရီတစ္ရက္ျဖစ္ေနေတာ႔ မီးလာမွလုပ္လို႔ရမယ္႔အလုပ္ေတြဆိုရင္ အကုန္ေႏွာင္႔ေႏွးၿပီး တစ္ေန႔ တစ္ေန႔ ေယာင္ေတာင္ေပါင္ေတာင္နဲ႔အခ်ိန္ဘယ္လိုေလးကုန္သြားမွန္းကုိမသိလိုက္ဘူးရယ္ …

ေအာ … ေနာက္တစ္ခုထပ္ႀကံဳလို႔ေျပာရဦးမယ္ … ကြ်န္မတို႕မ်က္ေစာင္းထိုးမွာ စက္ရံုအေသးစားေလးတစ္ခုရွိတယ္ … သူတို႔က မီးမလာေတာ႔မီးစက္နဲ႔အလုပ္လုပ္ရတာေပါ႕ .. မီးစက္က မီးလန္႔တာေလ သိပ္ေတာ႔မႀကီးပါဘူး … ဒါေပမယ္႔ မီးဆိုတာကလဲ ေသးတယ္ႀကီးတယ္ဆိုၿပီးေပါ႕လို႔မွမရတာေနာ …. ခ်က္ျခင္းကုိ ကားႀကီးတစ္စင္းစိုက္လာၿပီး ရ၀တေတြ၊ ရပ္ကြက္ထဲကတာ၀န္ရွိသူေတြ၊ ၿမဳိ႔နယ္ရဲေတြ ခ်က္ျခင္းေရာက္လာပါေရာလား … ကြ်န္မျဖင္႔အံ႔ေတြၾသလို႔ …. အဲ႕လိုခ်က္ျခင္းေရာက္လာတာမ်ိဳးမႀကံဳဖူးဘူးေလ … ကြ်န္မတို႔႔ရပ္ကြက္မွာ အရင္တုန္းက လူသတ္မႈ႔တစ္ခါျဖစ္ဘူးတယ္ …. ရဲေတြေတာ႔လာၾကပါတယ္ … သတ္ေနတာကိုလဲ ၾကားေနရတယ္ … အိမ္ထဲမ၀င္ဘူးေတာ႔ … ဘာကုိေစာင္႔ေနသလဲေတာ႔မသိဘူးရယ္ … ထြက္ေျပးမွ လိုက္ဖမ္းတာမ်ိဳးေတြခ်ည္းပဲေတြ႔ဖူးေတာ႕ေလ …. ခုလိုမီးလန္႔တာကို ခ်က္ျခင္းႀကီးေရာက္ခ်လာတာ ကြ်န္မေလ တကယ္ပါ တကယ္အံ႔ၾသတာသိလား … ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး … ႀကံဳလို႔ပါ ….

ၿပီးေတာ႔ ကြ်န္မ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားဖူးေရာက္ျဖစ္တယ္ …. ေနာက္မွ က်ိဳက္ထီးရိုးဖီလင္ကိုေရးပါမယ္ …. ဆက္ရန္ေပါ႕ေနာ …

ဂဏန္း(၉)လံုးႏွင္႔သင္၏ကံ

ဒီအေဟာေလးက ဘယ္ႏွစ္ခုႏွစ္မွာ ကုိယ္႔ကံကဘယ္လိုျဖစ္မလဲဆိုတာ တြက္ၾကည္႔တာမ်ိဳးပါ။
သိခ်င္တဲ႔ႏွစ္ကုိ ႀကိဳတြက္လို႔ရသလို က်န္ခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ေတြကုိလဲတြက္ၾကည္႔လို႔ရပါတယ္။
ဒီအေဟာေလးကုိ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ေလာက္တုန္းက စာအုပ္တစ္အုပ္ကေနဖတ္မိၿပီး စိတ္၀င္စားလို႔ကူးေရးထားမိပါတယ္။ စာအုပ္နာမည္မမွတ္မိေတာ႔တဲ႔အျပင္ မူရင္းေရးသားသူဘယ္သူမွန္းလဲ မွတ္မထားမိလိုက္ပါဘူးရွင္။ေပါ႔ေပါ႕ပါးပါးနဲ႔ စိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္းတယ္လို႔ ယူဆလို႔ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္။

တြက္ခ်က္ပံုက ဒီလိုပါ ….
သူငယ္ခ်င္းတို႔ရဲ႕ ေမြးရက္၊ ေမြးလ နဲ႕ သိခ်င္တဲ႔ႏွစ္ကုိ ခ်ေရးၿပီး ဂဏန္းတစ္လံုးတည္းျဖစ္ေအာင္ေပါင္းလိုက္ပါ။ ဥပမာ ……

ေမြးရက္ + ေမြးလ + သိလိုေသာႏွစ္
၂၄ + ၇ + ၂၀၀၉
(၂+၄) + ၇ + (၂+၀+၀+၉)
၆ + ၇ + ၁၁ = ၂၄
ရလာတဲ႔အေျဖ ၂၄ ကုိလည္း ဂဏန္းတစ္လံုးတည္းျဖစ္ေအာင္ေပါင္းပါ ….
၂ + ၄ = ၆ ….
ဒါဆိုရင္ ၆ ဂဏန္းအတြက္အေဟာကုိ သြားဖတ္ရမွာပါ …. သူငယ္ခ်င္းတို႔နားလည္မယ္လို႔ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ္။

၁ ဂဏန္း။ ။ ထူးျခားေသာတက္လမ္းရွိမည္။ အေျပာင္းအလဲရွိမည္။ လုပ္ငန္းသစ္ေအာင္ျမင္မည္။ တစ္ႀကိမ္မွမလုပ္ဖူးေသးသည္မ်ားလုပ္ကိုင္ေအာင္ျမင္မည္။ အလုပ္ေနရာ၊ အိမ္ေနရာအေျပာင္းအလဲရွိမည္။ ဘ၀အတြက္အေရးပါေသာ ေျခလွမ္းမ်ားစတင္ရမည္။ အိမ္ေဆာက္၊အိမ္ျပင္ျခင္းရွိမည္။ အေဟာင္းရပ္၍အသစ္စတင္မည္။

၂ ဂဏန္း။ ။ ခရီးႏွင္႔ပတ္သတ္ေသာကံေကာင္းသည္။ လူမ်ိဳးကြဲ၊လူမ်ိဳးျခား အက်ိဳးေပးသည္။ ခ်စ္သူ၊ခင္သူ၊ သံေယာဇဥ္ရွိသူမ်ားႏွင္႔ ေခတၱခြဲရကိန္းရွိသည္။ အိမ္တြင္းေရးည႔ံသည္။ ရန္အတိုက္အခံၾကားမွတိုးတက္မည္။ ၾကန္႔ၾကာေနေသာရပိုင္ခြင္႔မ်ားျပန္လည္ရရွိမည္။ ျပည္ပခရီးႀကံစည္ေပၚေပါက္ေအာင္ျမင္မည္။

၃ ဂဏန္း။ ။ အထူးေကာင္းသည္။ ရည္မွန္းထားသည္မ်ား ေအာင္ျမင္မည္။ ျပန္႕က်ဲေနေသာစီးပြားမ်ား စုစည္းမိမည္။ စိတ္ရႈပ္စရာမ်ားကင္းစင္သည္။ အလုပ္တိုးတက္မည္။ စုေပါင္းလုပ္ငန္းလုပ္၍ေကာင္းသည္။၀င္ေငြတိုး ရာထူးတိုးမည္။ ပညာေရးအထူးေကာင္းသည္။ ေငြေၾကးကံေကာင္းသည္။

၄ ဂဏန္း။ ။ အလြန္ေငြကုန္မ်ားသည္။ မိမိကိစၥမဟုတ္ဘဲအလုပ္ပုိ၊ ကိစၥပုိမ်ားႀကံဳမည္။ စိတ္ပင္ပန္းၿပီး ေအာင္ျမင္မည္။ ယွဥ္ျပိဳင္္၍ အႏိုင္ရမည္။ ပညာ၊သင္တန္းႏွင္ပတ္သတ္ေသာ ကိစၥမ်ားႀကံဳမည္။ ထူးျခားေသာတိုးတက္မႈမ်ားရမည္။ ေငြစုေဆာင္းရန္ခက္မည္။ နာမည္ေက်ာ္ၾကားမည္။

၅ ဂဏန္း။ ။ အလြန္စိတ္ရႈပ္ရမည္။ စိတ္ပန္းလူပန္းျဖစ္မည္။ လူယံုဒုကၡေပးတတ္သည္။ သူမ်ားျပႆနာ ကုိယ္႔ျပႆနာျဖစ္တတ္သည္။ အိမ္ေထာင္ေရး၊ အိမ္တြင္းေရး၊ ေမတၱာေရးတြင္အညံ႔ရွိသည္။ ေငြေၾကးကိစၥ၊လူမႈေရးကိစၥအညံ႔ရွိသည္။ အမႈျပႆနာမ်ားတတ္သည္။ အထင္လြဲခံရျခင္းမ်ားႀကံဳမည္။

၆ ဂဏန္း။ ။ အထူးေကာင္းေသာအေနအထားရွိသည္။ လိုလားခ်က္မ်ား ေအာင္ျမင္မည္။ ေမတၱာေရးေကာင္းမည္။ ကုိယ္တိုင္တြင္၄င္း၊ မိသားစုတြင္၄င္း အလႈမဂၤလာကိစၥမ်ားႀကံဳမည္။ စုေပါင္းတြဲဖက္လုပ္ေသာ ကိစၥမ်ားမွ ေအာင္ျမင္မႈေကာင္းစြားရႏိုင္သည္။ က်န္းမာေရးအညံ႔ရွိသည္။ မိတ္ေကာင္း၊ေဆြေကာင္း၊ အႀကီးအကဲ အကူအညီရတတ္သည္။

၇ ဂဏန္း။ ။ ထူးျခားေသာအေျပာင္းအလဲႏွင္႔ တက္လမ္းေပၚေပါက္မည္။ လူမ်ိဳးကြဲ၊ ကျပားမ်ား အက်ိဳးေပးသည္။ ေနရာအေျပာင္းအလဲႏွင္႔တက္လမ္းပြင္႔မည္။ ေငြေၾကး၊ လုပ္ငန္းကိစၥမ်ား စနစ္တက်လုပ္ကုိင္္၍ေကာင္းေသာအေနအထားရွိမည္။ လိမ္ညာခံရမည္။ ျပည္ပခရီးကံအထူးေကာင္း၏။ မိဘ အႀကီးအကဲ က်န္းမာေရးညံ႔သည္။ ျခံ၊ကား၊အခန္း အေဟာင္းထြက္္၍ အသစ္၀င္မည္။

၈ ဂဏန္း။ ။ အထူးေကာင္းသည္။ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ရမည္။ ရည္မွန္းထားသည္မ်ား စနစ္တက်လုပ္္၍တိုးတက္မည္။ လုပ္အားေၾကာင္႕သာမက ကံေၾကာင္႔ေငြ၀င္မည္။ ဘက္စံုေကာင္းမည္။ လိုလားခ်က္မ်ားျပည္႔စံုမည္။ ထူးျခားေသာတုိးတက္မႈမ်ား ေသခ်ာေပါက္ရမည္။ ထီေပါက္ေငြရမည္။ အိမ္တြင္းေရးညံ႕သည္။ ေငြေၾကးကိစၥစကားေျပာဆိုမႈေအာင္ျမင္မည္။

၉ ဂဏန္း။ ။ အညံ႔ရွိသည္။ ေသြးထြက္သံယိုျဖစ္တတ္သည္။ လုပ္ေနေသာလုပ္ငန္းမ်ားရပ္တန္႔မည္။ လမ္ေၾကာင္းေဟာင္းရပ္္၍ လမ္းသစ္ေပၚေသာအေနအထားရွိမည္။ ေငြေၾကးကံ၊ လုပ္ငန္းကံ အေႏွာက္အယွက္ရွိမည္။ စိတ္ရႈပ္စရာမ်ား တခုၿပီးတခုေပၚမည္။ မွန္းထားသည္ႏွင္႕လက္ေတြ႔ကြာျခားေသာ အေျခအေနရွိမည္။ ခက္ခဲေသာျပႆနာမ်ားထိပ္တိုက္ေတြ႕မည္။ အရံႈးေပၚ ေငြကုန္ စိတ္ရႈပ္ရမည္။

အပ်င္းလဲေျပ ေပ်ာ္စရာလဲေကာင္း …

မေနႏိုင္လို႔ ပုိ႔စ္တစ္ခုတင္မိျပန္ၿပီ ... ဒီပုိ႔စ္ၿပီးရင္ေတာ႔တကယ္ႀကီးကုိခြင္႔ယူမွာပါ .... :P

ကြ်န္မဆီကုိ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက ေဖာ္၀ဒ္ေမးလ္ေလးတစ္ေစာင္၀င္လာပါတယ္။ အပ်င္းလဲေျပ၊ ေပ်ာ္စရာလဲေကာင္း၊ စိတ္၀င္စားဖို႔လဲေကာင္းတဲ႔ စိတ္ပညာဆိုင္ရာ အေမးအေျဖေလးေတြပါ။
ဒီအေမးအေျဖေလးက လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပုိင္းေလာက္တုန္းက အလင္းတန္းဂ်ာနယ္မွာ စာေရးဆရာ အတၱေက်ာ္ ေရးသားတင္ျပထားတဲ႔ အပ်င္းေျပ(၂) ဆိုတဲ႔ အေမးအေျဖေလးပါတဲ႔။ လူ႔စိတ္ကုိ စနစ္တက်စမ္းသပ္တာတစ္မ်ိဳးလို႔ေျပာႏုိင္ပါတယ္တဲ႔။ အေရးႀကီးတာက ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြကုိ တသေ၀မတိမ္းလိုက္နာဖုိ႔ပါပဲ။ ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြကုိ တနည္းနည္းနဲ႔လွည္႔ျဖားမယ္ဆိုရင္ေတာ႔ ေအာင္ျမင္မွာမဟုတ္သလို ေနာက္ဆံုးက်ရင္လွည္႔ဖ်ားမိခဲ႔တဲ႔အတြက္ေနာင္တရေနမွာလည္း အေသအခ်ာပါပဲတဲ႔။ ကြ်န္မေျဖၾကည္႔တာေတာ႔ အံ႔ၾသဖို႔ေကာင္းေလာက္ေအာင္တိုက္ဆိုင္တာကိုေတြ႔ရပါတယ္။
ကဲ … သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ မလိမ္၊မညာပဲနဲ႔ စမ္းသပ္ၾကည္႔ၾကရေအာင္ပါ …

ပထမဆံုး စကၠဴအလြတ္တစ္ရြက္နဲ႔ေရးစရာတစ္ခုခုယူလိုက္ပါ။ သတိထားရမွာက လူနာမည္ေတြကုိေရးတဲ႔အခါ ကိုယ္နဲ႔တကယ္သိကြ်မ္းေနတဲ႔သူ၊ရင္းႏွီးတဲ႔သူေတြကုိသာေရြးပါ။ ၿပီးေတာ႕စိတ္ထဲ ဖ်ိဳးကနဲ၊ ဖ်က္ကနဲ႔ ပထဆံုးေပၚလာတာေတြကုိသာ ခ်ေရးပါေနာ္။ လံုး၀ေက်ာ္မဖတ္ပဲနဲ႔ တစ္လိုင္းခ်င္းေျဖးေျဖးခ်င္း ဖတ္ရင္းေျဖသြားပါေနာ္။

စပါၿပီ ……

(က) ေရွးဦးစြာ ၁ မွ ၁၁ အထိကုိ အထက္မွေအာက္ တန္းစီၿပီး ခ်ေရးလိုက္ပါ။
၁.
၂.
၃.
၄.
၅.
၆.
၇.
၈.
၉.
၁၀.
၁၁.

(ခ) ၿပီးရင္ နံပါတ္(၁)ေဘးမွာ ကုိယ္ႀကိဳက္တဲ႔ ဂဏန္းတစ္ခုကုိေရးလိုက္ပါ။

(ဂ) ၿပီးရင္ နံပါတ္(၂)ေဘးမွာလည္း ကုိယ္ႀကိဳက္တဲ႔ ဂဏန္းတစ္ခုကုိေရးလိုက္ပါ။

(ဃ) နံပါတ္(၃) ႏွင္႔ (၇) ေဘးမွာအနီးစပ္ဆံုးဆန္႔က်င္ဘက္မ်ားရဲ႕နာမည္မ်ားခ်ေရးပါ။
(ေျဖသူက ေယာက္်ားဆိုရင္ မိန္းမႏွစ္ေယာက္နာမည္၊ ေျဖသူကမိန္းမဆိုရင္ ေယာက္်ားႏွစ္ေယာက္ရဲ႔နာမည္ေပါ႕)
(င) နံပါတ္(၄)၊(၅)၊(၆) ေဘးမွာမိသားစုထဲကျဖစ္ျဖစ္၊ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းထဲကျဖစ္ျဖစ္ ေခါင္းထဲေပၚလာတဲ႔နာမည္သံုးခုကုိခ်ေရးလိုက္ပါဦး။

သတိေပးခ်င္ပါေသးတယ္။ မလိမ္နဲ႔ မညာနဲ႔ေနာ္ လိမ္ညာမိရင္ ေနာင္တရေနလိမ္႕မယ္။

(စ) သီခ်င္းေခါင္းစဥ္ေလးခုကုိ နံပါတ္(၈)၊(၉)၊(၁၀) ႏွင္႔ (၁၁)ေဘးမွာခ်ေရးလိုက္ပါ။
(စဥ္းစားရေတာ႔ခက္မယ္ထင္တယ္။ သီခ်င္းေခါင္းစဥ္မသိလဲ သီခ်င္းစာပုိဒ္ေလးသာခံစားမိသလို ဖ်က္ကနဲေပၚတာေတြသာခ်ေရးလိုက္ေနာ္)

(ဆ) အားလံုးၿပီးသြားၿပီေနာ္ … လိုရာဆုေတာင္းလိုက္ပါ။

အားလံုးေသခ်ာၿပီဆိုရင္ေတာ႕ အေျဖေတြကုိ ၾကည္႕လိုက္ေတာ႔ေနာ္ ….

အခုေတာင္းတဲ႔ဆုေလးျပည္႔ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဒီအေမးအေျဖေလးေတြအေၾကာင္းကုိ

နံပါတ္(၁)မွာ သင္ေရးထားတဲ႔ဂဏန္းအတိုင္း(လူအေရအတြက္) ေစ႔ေအာင္ နံပါတ္(၂)မွာ သင္ေရးထားတဲ႔ ဂဏန္းအတိုင္း(ရက္အတြင္း) ေျပာလိုက္ပါ။ ဒါဆို ဆုေတာင္းေတြမၾကာခင္ျပည္႔လာပါလိမ္႔မယ္။ (မွတ္ခ်က္။ ။ စာေရးသူေျပာတာေနာ္။ ၿပည္႔မျပည္႕ေတာ႔မသိဘူး။)

(ဥပမာ - နံပါတ္(၁)မွာ ၃ ေရးၿပီး နံပါတ္(၂)မွာ ၅ ေရးတယ္ဆိုပါစို႕ … သင္က ၅ ရက္အတြင္း လူ ၃ ေယာက္ကိုအသိေပးရမယ္လို႔ဆိုလိုတာပါ)

အေျဖေလးေတြဖတ္ၿပီး တိုက္ဆိုင္မႈ႔ေလးေတြၾကည္႔လိုက္ၾကရေအာင္လား ….

နံပါတ္(၃)ေဘးမွာေရးထားတဲ႔သူနာမည္က ကုိယ္႔ခ်စ္သူတဲ႔။(ဟုတ္ပါရဲ႔လား)

နံပါတ္(၇)ေဘးမွာေရးထားတဲ႔သူကေတာ႕ ကုိယ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ႔သူ။ ကုိယ္နဲ႔သိပ္ေတာ႕လည္းမတိုက္ဆိုင္တဲ႔သူပါတဲ႕။

နံပါတ္(၄)ေဘးမွာေရးထားတဲ႔သူကုိက်ေတာ႔ ကုိယ္က ဂရုအစိုက္မိဆံုး၊အေလးေပးမိဆံုးပါတဲ႔။

နံပါတ္(၅)ေဘးမွာေရးထားတဲ႔သူကေတာ႔ကုိယ္႔ကုိေကာင္းေကာင္းသိရွိနားလည္သူေပပဲေပါ႔။

နံပါတ္(၆)ေလးမွာေရးထားတဲ႔သူကေတာ႔ကုိယ္႔အတြက္ကံေကာင္းေစမယ္႔သူပါပဲ။

နံပါတ္(၈)ေဘးမွာေရးထားတဲ႔သီခ်င္းေခါင္းစဥ္ေလးကေတာ႔ နံပါတ္(၃)ကသူနဲ႔လိုက္ဖက္တဲ႔သီခ်င္းေလးပါ။

နံပါတ္(9)ေဘးမွာေရးထားတဲ႔သီခ်င္းေခါင္းစဥ္ေလးကေတာ႕ နံပါတ္(၇)ကသူအတြက္ေပါ႔။
နံပါတ္(၁၀)ေဘးမွာေရးထားတဲ႔သီခ်င္းကေတာ႔ကိုယ္႔စိတ္ကုိ အမ်ားဆံုးေရာင္ျပန္ဟပ္ေနတဲ႔သီခ်င္းပါတဲ႔။

နံပါတ္(၁၁)ေဘးမွာေရးထားတဲ႔သီခ်င္းကေတာ႔ကိုယ္႔ဘ၀ခံယူခ်က္ကုိ ထင္ဟပ္ေနပါလိမ္႔မယ္။

ကဲ … သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ … အပ်င္းလဲေျပ၊ေပ်ာ္စရာလဲေကာင္းမယ္လို႕ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ္ေနာ္ ….

ခဏခြင္႔ယူမယ္ဗ်ိဳး .........

သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ ...

မနက္ျဖန္ကစၿပီး ဘေလာ႔ကေန ခဏခြင္႔ယူမယ္ေနာ္ ...

ဇန္န၀ါရီလကုန္ခါနီးထိေပါ႔ ...

ရန္ကုန္ခဏျပန္မလို႔ေလ .... က်ိဳက္ထီးရိုးလဲသြားျဖစ္မယ္ထင္တယ္ ...

ဒီအခ်ိန္ဆိုေအးေအးေလးနဲ႔ေနလို႔ေတာ္ေတာ္ေကာင္းမယ္ ....

ရန္ကုန္ျပန္မွာေတြးၿပီးေပ်ာ္ေနေတာ႔ အလုပ္ထဲလည္းစိတ္ကမပါဘူး ...

ဒါေပမယ္႔လည္းမလုပ္လို႔မရေတာ႔လုပ္ေနရတယ္ ...

မဂၤလာပါ ၂၀၀၉ ေရ ….

ႏွစ္သစ္ကို ဘုရားဖူးရင္းႏႈတ္ခြန္းဆက္သလိုက္ၾကရေအာင္လားရွင္ …

ႏွစ္ေဟာင္းကုိ ႏႈတ္ဆက္သူေတြ …. ႏွစ္သစ္ကုိ ႀကိဳဆိုသူေတြနဲ႔ ကြ်န္မတို႔ Blog ရပ္၀န္းေလးမွာသက္၀င္လႈပ္ရွားေနသလို ကြ်န္မလည္း ဘာရယ္မဟုတ္ ထိုင္ၿပီး အေတြးေတြပြားေနမိပါတယ္ ….

ဘာရယ္မဟုတ္ဆိုေပမယ္႔ တကယ္ေတာ႔ အေလးအနက္ေတြးေနမိတာပါ ….
လူဆိုတာ မေကာင္းမႈေတြနဲ႔ေမြ႕ေလ်ာ္တတ္တဲ႔အမ်ိဳးမဟုတ္လား … ဒါ႕အျပင္ ကုိယ္မေကာင္းတာကိုလဲ မေကာင္းမွန္း သိခ်င္မွသိတတ္သလို၊ သိျပန္ရင္လည္း ေဖာ႔ေတြးတတ္ၾကတာကလား ….. အဲ႔ဒီေတာ႔ မေကာင္းမႈေတြက ေလ်ာ႔သြားဖို႔ထက္ တိုးလာဖို႔အခြင္႔အလမ္းကပုိမ်ားေနတယ္ေလ …..

ကြ်န္မမွာလဲ မေကာင္းမႈေတြမ်ားမွမ်ားေပါ႔ …. ေကာင္းတာတစ္ခုေလ်ာ႔ခ်ႏိုင္ရင္ မေကာင္းတာႏွစ္ခုေလာက္ကျပန္တက္လာသလိုပဲ …. ဒါေပမယ္႔ အဆိုးထဲကအေကာင္းလို႔ုေျပာရမယ္ထင္တယ္ ….. ေလ်ာ႔မခ်ႏိုင္ရင္ေတာင္မွ ကုိယ္ဘာေတြမေကာင္းဘူးလဲဆိုတာကုိသိရင္ ျပင္ဖို႔ လမ္းစေတြ႕ႏိုင္မယ္ေလ …..

အဲ႔ဒီေတာ႔ လာမဲ႔ ၂၀၀၉ အတြက္ ကြ်န္မခ်စ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္မ်ား၊ ဘေလာ႔ေမာင္ႏွမမ်ား အတြက္ကြ်န္မဆုေတာင္းေပးခ်င္တာက

ႏွစ္သစ္မွာ ကုိယ္႔ကုိ္ကိုယ္ မွန္မွန္ကန္ကန္ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ႏိုင္ေသာသူေတြ ျဖစ္ၾကပါေစ ….

ကုိယ္႔ရဲ႕မေကာင္းေသာအက်င္႔ေတြကုိ ကုိယ္တိုင္သိၿပီး ျပဳျပင္ႏုိင္ေသာသူေတြျဖစ္ၾကပါေစလို႔

ဆုေတာင္းေပးလိုက္ခ်င္ပါတယ္ရွင္ ….

မ်က္စိဘယ္ေလာက္ေကာင္းၾကသလဲလို႕ပါ ... း)

သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ .....

တစ္ခါတစ္ေလ အျမင္ေတြက ထူးဆန္းတယ္ေျပာရမလားပဲ ....

အေကာင္အထည္ရွိရဲ႕သားနဲ႕ သာမန္ၾကည္႕လို႕ ျမင္ႏိုင္တာေတြရွိသလို၊ မျမင္ႏိုင္တာေတြလဲရွိတယ္ဆိုတာ ဒီပံုေလးက သက္ေသျပပါလိမ္႕မယ္ .....

ဒီပံုထဲမွာေရးထားတဲ႕စာလံုးေလးေတြရွိတယ္ ... သူငယ္ခ်င္းတို႕ ဖတ္လို႕ရၾကလားဟင္?

တကယ္လို႕ဖတ္လို႕မရခဲ႕ရင္ သူငယ္ခ်င္းတို႕ရဲ႕မ်က္လံုးေတြကုိ ၉၀% ေလာက္ေမွးစင္းစင္းေလးထားၿပီး ဖတ္ၾကည္႕ရင္ ဖတ္လို႕ရႏိုင္ပါလိမ္႕မယ္ေနာ .....

မွတ္ခ်က္။ ။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ တဆင္႕ေမးလ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္.

ျမန္မာသံရံုးနဲ႕တစ္ေန႕တာ

ဒီဇင္ဘာ (၁၁) ရက္ေန႕က ကြ်န္မ ပတ္စ္ပုိ႕စ္ သက္တမ္းတိုးဖို႕ သံရံုးကုိ မနက္ (၄)နာရီခြဲႀကီးေရာက္သြားပါတယ္။
အေစာႀကီးေရာက္ပံုကလဲ ဒီလိုပါ … ကြ်န္မရဲ႕ ေလာေလာလတ္လတ္သံရံုးသြားထားတဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြကို လွမ္းေမးၾကည္႕ေတာ႕ ေစာေစာသြားၿပီး သံရံုးေရွ႕က စာရြက္ေလးမွာ နာမည္သြားေရးရပါမယ္၊ တိုကင္ ယူသလိုေပါ႕ ဆိုလို႕ ကြ်န္မ ေစာသြားမိျခင္းပါ။

ကုိယ္႕ကုိကုိယ္အေတာ္ေစာလွၿပီထင္ေနေပမယ္႕ ကြ်န္မထက္ ၀ိရိယႀကီးသူ (၅) ေယာက္ (၆)ေယာက္ေလာက္ေရာက္ႏွင္႕ေနပါတယ္။ စာရြက္ကုိ ေရးမလို႕ယူၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ ကြ်န္မ အမွတ္စဥ္က (၄၈) တဲ႕ … ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက ၀ိရိယႀကီးစြာလာေရးထားၾကလဲ မသိပါဘူး။ ကြ်န္မလဲ သံရံုးေရွ႕က ပံုးေလးထဲက စာရြက္ယူၿပီး ကြ်န္မနာမည္၊ အေဖနာမည္ နဲ႕ ပတ္စ္ပုိ႕နံပါတ္ ေရးလိုက္ပါတယ္။ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္အတြက္လည္း ထိုအတိုင္းေရးလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ပံုးတစ္ပံုးမွာလဲ ေနာက္ စာရြက္တစ္ရြက္ထပ္ေတြ႕လို႕ ထပ္ေရးလိုက္ျပန္ပါတယ္။ ပထမစာရြက္ကေတာ႕ မ်ဥ္းေတြဘာေတြ အက်အနတားထားပါတယ္။ ေနာက္တစ္ရြက္ကေတာ႕ ဘာမ်ဥ္းမွတားမထားပါဘူး။ (၅) နာရီခြဲေလာက္ထိသံရံုးေရွ႕မွာထိုင္ေနပါေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ႕ ရံုးက (၈) နာရီခြဲမွဖြင္႕တာ၊ (၉) နာရီေက်ာ္ေလာက္မွအလုပ္စလုပ္တာ ဆိုေတာ႕ ကြ်န္မလဲ အိမ္ျပန္အိပ္ရင္ေကာင္းမယ္ဆိုၿပီး နာမည္ေရးၿပီးၿပီဆိုေတာ႕ စိတ္ခ်၊လက္ခ် နဲ႕ အိမ္ျပန္အိပ္လိုက္ပါေတာ႕တယ္။

အိပ္လို႕မွ သိပ္မၾကာေသးဘူး သူငယ္ခ်င္းက ဖုန္းလွမ္းဆက္ပါတယ္။ သူသံရံုးေရာက္ေနၿပီ ငါတို႕နာမည္ေတြ ဘယ္စာရြက္မွာေရးတာလဲ မေတြ႕ဘူးဆိုေတာ႕ ကြ်န္မလဲ ဟမ္ … ငါ ႏွစ္ခါေတာင္ေရးခဲ႕တာ အမွတ္စဥ္ ဘယ္ေလာက္၊ဘယ္ေလာက္ဆိုၿပီးရြတ္ျပေတာ႕ … သူငယ္ခ်င္းက မဟုတ္ဘူး ဒီစာရြက္ကအသစ္တဲ႕ …
အျပင္မွာေရးတဲ႕စာရြက္ကုိ သံရံုးတံဆိပ္တံုးမပါလို႕ အတည္မျပဳပါဘူးတဲ႕ ….. ဟိုက္ … ေသေရာပဲ …
ကြ်န္မ အေစာႀကီးထရက်ိဳးမနပ္ေတာ႕ဘူးဆိုၿပီး စိတ္ညစ္သြားတယ္ … ဒါေပမယ္႕ အၾကာႀကီးေတာ႕မညစ္ႏိုင္ပါဘူး … သူငယ္ခ်င္းကုိ ခု အဲ႕ဒီအသစ္မွာေရးလိုက္ ဆိုေတာ႕ အမွတ္စဥ္က (၉၆) ေတာင္ေရာက္ေနၿပီတဲ႕ … သြားၿပီ…. သံရံုးက အရင္ေန႕ကလူေတြကုိ လဲ ျပန္လုပ္ေပးတယ္။ အသစ္စာရင္းက ေတာ႕ (၈၅) ေယာက္ေလာက္လုပ္ေပးတယ္ ဆိုေတာ႕ ကြ်န္မ အမွတ္စဥ္က ေနာက္ေန႕ကူးဖို႕ေသခ်ာသေလာက္ျဖစ္ေနၿပီေလ။ ခြင္႕ကလဲတစ္ရက္ပဲရတာဆိုေတာ႕ စိတ္အနည္းငယ္ရႈပ္သြားမိတယ္။

တစ္ရက္တည္းနဲ႕ၿပီးေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲလို႕ ကြ်န္မ ဥာဏ္ေရာင္စံုသံုးၿပီးစဥ္းစားလိုက္ေတာ႕ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က မေန႕ကတည္း တုိကင္ယူထားတာ တစ္ရာေက်ာ္မုိ႕လို႕ ကြ်န္မတို႕လုပ္တဲ႕ရက္ကုိကူးသြားတယ္ေလ.. ဒီေတာ႕ သူ႕တိုကင္နဲ႕ ကြ်န္မ တြဲတင္လို႕ရရင္ေကာင္းမယ္ဆိုၿပီး စဥ္းစားမိပါတယ္။ ခ်က္ျခင္းပဲ သံရံုးကုိ ဖုန္းဆက္ေမးၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ ျမန္မာမဟုတ္တဲ႕ သံရံုး၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္က ေျပာပါတယ္ …
“ မနက္ ၇ နာရီေလာက္လာရင္ တစ္ေန႕တည္းၿပီးပါတယ္၊ တစ္ေန႕ကုိလူအေယာက္ ၁၀၀ လုပ္ေပးပါတယ္” တဲ႕
ဒါနဲ႕ကြ်န္မက “ကြ်န္မ မနက္ အေစာႀကီးကတည္းက လာေရးၿပီးပါၿပီ” ဆုိေတာ႕ သူမက “ဒါ သံရံုးတံဆိပ္တံုးမပါလို႕ အတည္မယူပါဘူး၊ ဒီလို ေတြ႕ကရာစာ၇ြက္မွာနာမည္လာေရးၿပီး ထြက္သြားတာဟာ သံရံုးအေပၚရိုင္းတာနဲ႕အတူတူပါပဲ” တဲ႕ ….
“အိုး … ငါတို႕ ျမန္မာသံရံုးအေပၚေတာ္ေတာ္သိတတ္တဲ႕ ၀န္ထမ္းပါလား” လို႕ ေတြးရင္း ၾကည္ႏူးမိပါေသးတယ္( အဟဲ ..)
ဒီလိုဆို “ တစ္ေယာက္တည္း တုိကင္ယူၿပီး ပတ္စ္ပုိ႕စ္ တစ္ခုထက္မက လုပ္လို႕ရသလား” လို႕ေမးေတာ႕ “မရပါဘူးတဲ႕ … တစ္ေယာက္တစ္အုပ္ပဲ လုပ္ခြင္႕ရွိပါတယ္” တဲ႕ ….
ကြ်န္မ ဖုန္းဆက္တဲ႕အခ်ိန္က (၁၀)နာရီေလာက္ရွိၿပီဆိုေတာ႕ သူကေျပာပါတယ္ … “နင္ဒီအခ်ိန္မွဆိုမလာနဲ႕ေတာ႕ မရေတာ႕ဘူး။ ေနာက္ေန႕ (၇) နာရီေလာက္လာခဲ႕” တဲ႕ …
ကြ်န္မလဲ “ေက်းဇူးတင္ပါတယ္” ေျပာၿပီး ဖုန္းခ်လိုက္ပါတယ္။

ေနာက္ေတာ႕ ခြင္႕ကလဲ ယူၿပီးၿပီဆိုေတာ႕ ကံေကာင္းရင္ေတာ႕ ရမွာပါဆိုၿပီး ကြ်န္မသံရံုးသြားပါတယ္။
ကြ်န္မေရာက္ေတာ႕ သံရံုးမွာလူေတြေတာ္ေတာ္စည္ကားေနပါၿပီ။ ၀န္ထမ္း အန္တီႀကီးက အတတ္ႏိုင္ဆံုးအျမန္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ေပးပါတယ္။ အခြန္ေဆာင္မယ္႕သူေတြက ေစ်းဆစ္၊ ေစ်းညွိနဲ႕ အမွတ္စဥ္က ေတာ္ေတာ္နဲ႕မတက္ပါဘူး။ သူတို႕သတ္မွတ္ထားတဲ႕ ႏႈန္းအတိုင္းေဆာင္လိုက္ရင္ေတာ႕ အဆင္ေျပ ျမန္ဆန္ပါတယ္။ ေန႕ခင္း ထမင္းစားခ်ိန္နီးေတာ႕ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က(ညကတည္းက လာေရးထားပံုပါ) ကြ်န္ေတာ္ အေစာႀကီးကတည္းကလာေရးထားတာ ဆိုၿပီး အန္တီႀကီးကို ေျပာပါတယ္။ အန္တီႀကီးက “ဘယ္မွာလဲ၊ မင္းေရးတာ အျပင္ကစာရြက္မဟုတ္လား၊ အဲ႕မွာ သံရံုးတံဆိပ္မပါလို႕ မရဘူး” ဆိုၿပီးေျပာပါေလေရာ … ေနာက္ေတာ႕ ေကာင္ေလးက အျပင္ကစာရြက္ကုိ ယူျပၿပီး ေသခ်ာထိုးျပေတာ႕ အန္တီႀကီးက သေဘာေကာင္းပါတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ႕ လုပ္ေပးလိုက္မယ္ဆိုၿပီး လုပ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႕ “ဒီတစ္ေယာက္ၿပီးရင္ ကြ်န္မထမင္းစားေတာ႕မယ္။ (၃)နာရီခြဲထိနာမည္ေခၚေပးပါမယ္လို႕ တရား၀င္ေျပာပါတယ္ေနာ္” ဆိုၿပီး ေန႕လည္ (၁) နာရီမွာ ထြက္သြားပါတယ္။ ကြ်န္မလဲ ခုနက ေကာင္ေလးလိုလုပ္ၾကည္႕ရင္ အဆင္ေျပမယ္ဆိုၿပီး ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ေရာင္ျခည္ေလးေပၚလာပါတယ္။

ေန႕လည္ (၂ ) နာရီမွာ အန္တီႀကီးျပန္ေရာက္လာပါတယ္။ ကြ်န္မလဲ ေကာင္တာနားမွာ တစ္နာရီေလာက္ေျခအေညာင္းခံရပ္ၿပီး လူနည္းနည္းပါးေနတုန္း ဟိုေကာင္ေလးနည္းအတိုင္းက်င္႕သံုးလိုက္တာ အဆင္ေျပသြားပါတယ္။ ကြ်န္မအမွတ္စဥ္အရဆိုရင္ ေနာက္ေန႕မွထပ္လာရမွာပါ။ ကြ်န္မက သက္တမ္းတိုးမွာဆိုေတာ႕ ထံုးစံအတိုင္းအခြန္ေဆာင္ဖို႕ အရင္တစ္ခါေဆာင္ထားတဲ႕ ေျပစာျပလိုက္ပါတယ္။(လက္ရွိကာလထိမေဆာင္ရင္ (၃)ႏွစ္အစား (၁)ႏွစ္ပဲတိုးေပးပါတယ္) ေျပစာပါသြားတာေတာင္ ဒီေစ်းနဲ႕မရေတာ႕ဘူး ဆိုၿပီး အနည္းငယ္ထပ္တိုးေတာင္းလို႕ ေဆာင္ခဲ႕ရပါတယ္။

အန္တီႀကီးေျပာလိုက္တဲ႕ ေနာက္တစ္ခ်က္က
“ဒီကလူေတြက ျမန္မာပတ္စ္ပုိ႕စ္ကုိ အေရးမစုိက္ၾကဘူး။ တခ်ိဳ႕ဆို လနဲ႕ခ်ီေက်ာ္ေနတာေတာင္ မသိၾကဘူး။ ေလယာဥ္ေပၚတက္ခါနီးမွသိလို႕ ေနာက္ရက္မွျပန္ရတယ္။ ခုေတာ႕ အန္တီတို႕က သက္တမ္းေက်ာ္လို႕ (၁)လအတြင္းဆိုရင္ေတာ႕ လုပ္ေပးတယ္။ (၁)လေက်ာ္သြားရင္ေတာ႕ ဒဏ္ေငြ စင္းေဒၚလာ(၃၀၀)ရယ္ သက္တမ္းတိုးခ (၃၀၀) ေပးမွ တိုးေပးတယ္ … ဒီကိစၥကုိ ေတာင္ ျမန္မာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမသိေသးဘူး” တဲ႕
တရား၀င္လဲ ထုတ္ျပန္ထားပံုမရပါဘူး။

သံရံုးက သတ္မွတ္တဲ႕ႏႈန္းေတြက ေတာ႕ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ပါတယ္။
PR,EP - SGD 120
SP - SGD 80
WP - SGD 60/40
စာအုပ္သက္တမ္းတိုး - SGD 300
သက္တမ္းေက်ာ္ တစ္လအထက္ဆုိရင္ - SGD 300

စာအုပ္ေပ်ာက္သြားရင္ စင္း ၃၀၀ နဲ႕ (၃) လေစာင္႕ရပါမယ္။
(၃)လေစာင္႕ဖို႕ ေနထိုင္ခြင္႕မရွိေတာ႕လိို႕ ခ်က္ျခင္းျပန္ရမယ္ဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္ခုတည္းသာျပန္လုိ႕ရတဲ႕ ပတ္ပို႔စ္ ႏို႕စိမ္းေရာင္ တစ္မ်ိဳးရွိပါေသးတယ္။ အဲ႕ဒါက စင္း ၂၀၀ နဲ႕ ခ်က္ျခင္းရႏိုင္ပါတယ္။ ယာယီ ပတ္စ္ပုိ႕စ္သေဘာပါ။ ေက်ာင္းသားေတြအေနနဲ႕ ေထာက္ခံစာယူတာေတာ႕ ေတာ္ေတာ္ေလးျမန္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင္႕ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းမ်ား ဒဏ္ေငြမထိရေလေအာင္ စာအုပ္သက္တမ္းကုိသတိထားၾကပါလို႕ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႕ အခြန္ေဆာင္ဖို႕သြားရင္ အေသခ်ာဆံုးက (၈) နာရီခြဲမွာ သံရံုးထဲက ထုတ္ေပးတဲ႕စာရြက္ေပၚမွာ ကုိယ္႕နာမည္ပါဖို႕ပါ။ အစစ အရာရာအဆင္ေျပၾကပါေစ ….


မွတ္ခ်က္။ ။ ဒီပုိ႕စ္ေလးက သူငယ္ခ်င္းအားလံုးအတြက္ေတာ႕ အသံုး၀င္ခ်င္မွ၀င္မွာပါ။ ဒါေပမယ္႕ စကၤာပူကျမန္မာသံရံုးမွာ အခြန္ေဆာင္တဲ႕ကိစၥေလး ဗဟုသုတအေနနဲ႕မွ်ေ၀တာပါ။

ေမ႕မရတဲ႕ပံုရိပ္

ေန႕လည္ ထမင္းစားၿပီးခ်ိန္ ၁၂း၃၀ ေလာက္မွာ ထံုးစံအတိုင္း ဘူတာကုိ လမ္းေလွ်ာက္၊ သတင္းစာယူၿပီးျပန္မယ္ လုပ္ဖို႕အထြက္မွာ အေပါ႕သြားခ်င္လာတာနဲ႕ အိမ္သာကုိအရင္ ၀င္ျဖစ္လိုက္္တယ္။ အလုပ္မွာ အိမ္သာက ေလးခန္းရွိတယ္ .... ၀င္ေပါက္ကေန၀င္၀င္ခ်င္း ဒုတိယေျမာက္ အခန္းက တံခါးပိတ္ထားတယ္ ... က်န္အခန္းေတြ အကုန္လြတ္ေနတယ္ .... အိမ္သာခန္းဖြဲ႕စည္းပံုက အိမ္သာတံခါးနဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေျခလွမ္း(၇)လွမ္းစာေလာက္မွာ လက္ေဆးေဘစင္ေလးလံုးရွိတယ္ .... နံရံမွာေတာ႕ ကုိယ္တစ္၀က္ေပၚမွန္ေလးခ်ပ္ရွိတယ္ ....
ကြ်န္မက တတိယအခန္းကုိ၀င္တယ္ .... ၿပီးေတာ႕ ျပန္ထြက္လာၿပီး လက္ေဆးေဘစင္မွာ လက္ေဆးေနတုန္း စိတ္ထဲတစ္ေယာက္ေယာက္ၾကည္႕ေနသလိုခံစားလာရတယ္ .... အဲ႕ဒါနဲ႕ ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး မွန္ထဲကေန ကိုယ္႕ေနာက္ကုိၾကည္႕လိုက္မိတယ္ ....

အဲ႕ဒီမွာ ဘာသြားျမင္လဲဆိုေတာ႕ ကုိယ္႕ေနာက္ အေပၚေလးမွာ အရိပ္တစ္ခု ကုိယ္႕ကုိ ငံု႕မိုးၿပီးၾကည္႕ေနတယ္ ..... (မ်က္ႏွာၾကက္က ေရာင္ျပန္စရာတစ္ခုမွမရွိတဲ႕ ေဆးသုတ္ထားတဲ႕ပလိန္းမ်က္ႏွာျပင္ပါ) မ်က္ႏွာရယ္၊ ကုိယ္တစ္ပုိင္းရယ္ လြင္႕လြင္႕ေလးေပၚေနတယ္ မီးခိုးထဲကေနလူပံုေပၚသလိုေလး .... အက်ၤီကအျဖဴေရာင္ေလး ....
ဆံပင္ေလးေတြက အညိဳေရာင္ေဖ်ာ႕ေဖ်ာ႕ ၊ မ်က္ႏွာျပင္တစ္ခုလံုးက ခပ္၀ါး၀ါးေလးပဲ ျမင္ရတယ္ ..... ဒါေပမယ္႕ ခပ္ေခ်ာေခ်ာမိန္းကေလးတစ္ေယာက္မ်က္ႏွာေလးဆိုတာ သိသာတယ္ ....ကိုယ္႕ကုိၾကည္႕ေနတယ္ဆိုတာလဲသိတယ္ .....

အဲ႕ဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ္႕စိတ္ထဲ ငါ အျမင္မွားတာလား ဆိုၿပီး စဥ္းစားရင္းနဲ႕ သူ႕ မ်က္ႏွာ
ဒီထက္ပုိထင္ရွားလာမလားရယ္လို႕ မွန္ထဲတဆင္႕ေၾကာင္ၿပီး ၾကည္႕ေနမိတယ္ .... တစ္မိနစ္နီးပါးေလာက္ၾကာသြားမယ္ထင္တယ္ ..... တျဖည္းျဖည္း
အဲ႕ဒီအရိပ္ေလးက ၀ါးလာၿပီး ေနာက္ဆံုးလံုး၀ေပ်ာက္သြားတယ္ ….

ကုိယ္႕စိတ္ထဲ ထူးဆန္းေနလို႕ ဒုတိယအိမ္သာခန္းထဲက တစ္ေယာက္ ဘာအေရာင္မ်ား၀တ္ထားလဲဆိုၿပီး ေစာင္႕ၾကည္႕ေနေသးတယ္ .... ထြက္လာေတာ႕
မီးခိုးရင္႕ေ၇ာင္ ၀မ္းဆက္နဲ႕ .... ကြ်န္မလဲထပ္ျမင္ရမလားဆိုၿပီး ခဏေလးေတာ႕ ေစာင္႕ၾကည္႕လိုက္ေသးတယ္ ....ဒါေပမယ္႕ မျမင္ရေတာ႕ပါဘူး .....

ေနာက္သံုး၊ေလးရက္ေလာက္ဆက္တိုက္ အဲ႕ဒီအခ်ိန္တိုင္းအတိအက်သြားၿပီး အဲ႕ဒီေဘစင္မွာပဲလက္ေဆးရင္း ေစာင္႕ၾကည္႕ပါေသးတယ္ …ထပ္ေတြ႕ရင္ ဓာတ္ပံုရိုက္မယ္ဆိုၿပီး ဖုန္းေလးကုိလဲယူသြားမိပါတယ္ … ဒါေပမယ္႕ ေနာက္ထပ္တခါမွထပ္မေတြ႕ရေတာ႕တာ ဒီေန႕ထိပါပဲ …..

သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ .... အိမ္သာထဲေရာက္ရင္ အဲ႕ဒီအရိပ္ေလးကို လိုက္ရွာၾကည္႕မေနၾကနဲ႕ဦးေနာ္ .....

မွတ္ခ်က္။ ။ ကုိယ္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္မွန္ပါ။

အံ႕ဖြယ္ျမန္မာ

“ဘာေျပာတယ္ ေလာ္ရာ”

“စိတ္မ၀င္စားဘူးလို.ေျပာတာပါ ဒယ္ဒီ”

“မရဘူး သမီး။ ဒီေခတ္ႀကီးမွာ မင္းဗမာစာ၊ဗမာစကားမတတ္လို.မရဘူး”

“ဒါဆိုလည္း ေနာက္မွတက္မယ္ ဒယ္ဒီ။ အခု သမီးမွာ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းနဲ. ဂ်ပန္ ယဥ္ေက်းမႈအတန္းေတြ တက္ရဦးမယ္”

“အဲ.ဒါခက္တာပဲ။ ဘာကအေရးႀကီးလဲဆိုတာ မင္းတို.ကေလးေတြ မခြဲႏိုင္ဘူး။ ဗမာစကားတတ္ရင္ ကမၻာမွာ မင္းသြားခ်င္တဲ.ဆီသြားလို.ရၿပီ။ မင္းလုပ္ခ်င္တဲ.အလုပ္ လုပ္လို႕ရၿပီကြ”

“အဂၤလိပ္စာထက္ပဲ အသံုး၀င္ဦးမလား ဒယ္ဒီရာ”

“၀င္ၿပီလား သမီး။ ကဲ .... မင္းဗမာစာ၊ဗမာစကားတတ္ၿပီ ဆိုပါေတာ. ပထမဆံုး မင္း ရန္ကုန္က မာစတာတန္းေတြတက္ခြင္႕ရမယ္။ မင္းဘူးဦးၾသဘာသရဲ႕ စာေကာင္း၊စာခန္႕ေတြဖတ္လို႕ရမယ္ ... ၿပီးေတာ႕ ....”

“ရွိတ္စပီးယားထက္ပဲ ေကာင္းဦးမလား။ ဒါထက္ ဂ်ာမန္လူမ်ိဳးအေဖက ဒီလိုေျပာတာကို အံ႕ၾသမိပါရဲ႕ ”

“ဘာကြ ..... ေအး .... ၂၀၀၀ ျပည္.ႏွစ္ေလာက္ကဆို ငါေျပာတာမွားခ်င္မွားမယ္။ အခုလိုအခ်ိန္မွာေတာ႕ မင္းဗမာစာမတတ္ရင္ ဘာျဖစ္မယ္ထင္လဲ”

“သိပ္ေတာ႕မထူးပါဘူး”

“ဟာ ...သိပ္ထူးတာေပါ႕ သမီးရယ္ ။ ကဲ .... ဒယ္ဒီေျပာမယ္... နားေထာင္ ။ ဗမာစာမတတ္ရင္ ေနာက္ႏွစ္ဆန္းမွာ ထြက္လာမယ္႕ မိုက္ခရိုေဆာ.ရဲ႕ ၀င္းဒိုး ပုပၸါးကုိ မင္းဘယ္လိုသံုးမလဲ ။ ထားပါေတာ. မင္းက အိုးပင္းဆို. လို. ။ လင္းနက္ရဲ႕ ဟသၤာေရာင္အပုိင္း(၆) ကုိေရာ ဘယ္လိုကိုင္တြယ္မလဲ .....
အလုပ္လုပ္လို.မေကာင္းေတာ.တဲ. ၀င္းဒိုး ဗစ္စတာ နဲ.ေနခဲ႕ခ်င္ရင္ေတာ. မင္း အေမရိကကို သြား .. ေခတ္ေရွ.ေျပးေနတဲ. အေရွ.ေတာင္အာရွကုိေတာ. မလာေလနဲ.။ ေနာက္ၿပီး ဆဲလ္ဖံုးနဲ. ေျမပံုစနစ္ေတြမွာဆိုရင္ မင္းဗမာစာ မတတ္တာနဲ.သံုးရခက္ၿပီ”

“ ဘာဆိုင္လဲ ဒယ္ဒီရာ”
“ဆိုင္တာေပါ. .... တက္ခ်္စကရင္ နဲ. အသံကြန္မန္း ေတြသံုးထားတဲ. (ဆသရ) အမ်ိဳးအစားဖံုးေတြကုိ မင္းဘယ္လို အသံုးခ်မလဲ။ ေျမပံုက စာတန္းေတြကလည္း ဗမာလိုေလ”

“ဆိုနီနဲ. ႏိုကီယာကေတာ. အဂၤလိပ္လိုသံုးပါေသးတယ္”

“ဒယ္ဒီသိၿပီ။ ငါ႕သမီးက ၀ိဇၨာတန္းတက္ၿပီး ေခတ္နဲ.မ်က္ေျချပတ္ေနတာကိုး။ မင္းေျပာတဲ. တံဆိပ္ေတြက နည္းပညာပုိင္းမွာ ဆသရ ကုိမမွီေတာ.ဘူးကြ။ စစ္ကိုင္းမွာ လုပ္သြားတဲ. ဆသရ အေရာင္းျမွင္.တင္ေရးပြဲကုိ အမ္အာတီဗီြ ၂၃ က တိုက္ရိုက္လႊင္.လို. ဒယ္ဒီၾကည္.လိုက္ရတယ္။

သိပ္ကိုေကာင္းတဲ. လက္ကိုင္ဖံုးေတြပဲ သမီး။ ႏိုကီယာဆိုတာ ကေလးကစားတာပါကြာ။ ကဲ .... ဒီေတာ. သမီး ဗမာစာ သင္တန္းသြားတက္။ ၿပီးရင္ ေနာက္လထဲ ဒယ္ဒီ ဗမာျပည္သြားရင္ လိုက္ခဲ.ေတာ.. ဟုတ္ၿပီလား ။”

“ဗမာျပည္၀င္ခြင္.ဗီဇာက ထင္သေလာက္ မလြယ္ဘူးေနာ္ ။ ေနာက္ၿပီး ဒယ္ဒီက ဘာသြားလုပ္မွာလဲ”

“ဒယ္ဒီက ေတာင္ငူမွာလုပ္မယ္. ေလယာဥ္ျပပြဲကိုသြားမယ္ ။ ဗမာျပည္လုပ္ မိုးယံဆင္ ငါးထပ္လူစီး ေလယာဥ္ကုိ အဓိကၾကည္.ခ်င္လို.ပါ ။ အဲ.ဒီေလယာဥ္က ေျပးလမ္းမလိုဘူး။ ၿပီးေတာ. ေတာင္ပံေတြလဲေခါက္သိမ္းႏိုင္တယ္တဲ.။ သမီးပါရင္ေတာ. ရန္ကုန္ ျမကြ်န္းသားပန္းၿခံထဲက ေရေအာက္ျပခန္းမွာ လုပ္မယ္. စက္ရုပ္အေလးမၿပိဳင္ပြဲ ၀င္ၾကည္.မလားလို.ေလ”

“စိတ္၀င္စားဖို.ေတာ.ေကာင္းသားပဲ .....ဒါနဲ. အစားအေသာက္က အဆင္ေျပပါ.မလား ဒယ္ဒီ”

“ဟား ဟား ... ငါ.သမီးက သူ.အေမနဲ.တူလာၿပီ။ ႀကံဖန္ပူတတ္လာတယ္။ ဒီမွာ သမီး ... ဗမာျပည္မွာမရတာမရွိဘူး ။ သမီးဘာစားခ်င္လဲ ။ အဆူးမပါ အနံ႕ကင္းတဲ. ၂၁၁၄ ခုႏွစ္စတိုင္ဒူးရင္းသီးလား။ သယ္ယူရလြယ္ကူတဲ. ေလးေထာင္.ပံုၾကက္ဆင္ဥလား၊ ေလဆာနဲ. အရိုးေတြကုိေခ်ၿပီး တေကာင္းလံုး၀ါးလို.ရေအာင္လုပ္ထားတဲ. ငါးသေလာက္ေပါင္းလား၊ ဥေရာပသားေတြအတြက္ သီးသန္.လုပ္ထားတဲ. အျဖဴေရာင္ ပုန္းရည္ႀကီးလား ... ဒါမွမဟုတ္....”

“ေတာ္ပါၿပီ ဒယ္ဒီရယ္။ ဗိုက္ေတာင္ဆာလာၿပီ .... သြားေရး၊လာေရးနဲ. ဆက္သြယ္ေရးက... ”

“သမီး .... သမီးေမးခြန္းေတြက နည္းနည္းေဘးေရာက္လာၿပီ။ ဗမာျပည္သြားမယ္ဆိုကတည္းက ဒါေတြ ထည္.စဥ္းစားဖို.မလိုဘူးေလ ။ ေလယာဥ္ေပၚကဆင္းတာနဲ. ေအာက္ဆီဂ်င္စစ္စစ္ ထည္.ထားတဲ. ေလရႈဗူးေတြေပးမယ္။ ေနေရာင္ျခည္ကာတဲ. ဦးထုပ္နဲ. မ်က္မွန္လည္းေပးမယ္။ ရာသီဥတုေၾကာင္.ေတာ. သမီးမပူရေတာ.ဘူး။ သမီးသြားမယ္႕ ဟိုတယ္တိုင္းမွာ သမီးစီးလာတဲ. ကားတံခါးကို လာကပ္မယ္Tube ေတြရွိတယ္။ အဲ.ဒီအေပၚေျခေထာက္ခ်လိုက္ရံုနဲ. အလိုေလ်ာက္ေရြ.လ်ားၿပီး သမီးကို ရီဆက္ရွင္းကို ပုိ.ေပးလိမ္.မယ္။ အဲဒီမွာ ဘာသာစကားအနည္းဆံုး ၅၉၀ ေလာက္ေျပာတတ္တဲ. ဟိုတယ္၀န္ထမ္းေတြေစာင္.ေနလိမ္.မယ္။ ေနာက္ ... ဘာတဲ. .... ဆက္သြယ္ေရး ဟုတ္လား .... ဗမာနယ္စပ္ကို ေလယာဥ္ျဖတ္တာနဲ. အင္တာနက္ကြန္နက္ရွင္ ရၿပီ ။ ဂ်ီအက္စ္အမ္ေတြသယ္လာရင္ ေျပာလို.ရၿပီ။ အဲ...ကုိယ္.ဖံုးယူလာဖို.ေမ.လာရင္လည္း မပူပါနဲ. ။ေလဆိပ္မွာ လက္ကမ္းစာေစာင္ေ၀သလို လိုက္ေ၀ေနတဲ.ခ်ာတိတ္ေတြရွိတယ္ ...ႀကိဳက္တဲ. ဆင္ကဒ္ေရြးယူ။ ဟန္းဆက္ကေတာ. ထုတ္ထားတာ ႏွစ္ပတ္ၾကာတဲ. ေမာ္ဒယ္ဆိုရင္ အလကားယူလို.ရတယ္ေလ။ အမ်ားစုကေတာ. ဆသရ လို.ေခၚတဲ. တံဆိပ္ေတြေပါ. ေလ ...”

“ေအာ ... ေကာင္းလိုက္တာေနာ္ ။ ဒါနဲ႕ အစိုးရနဲ.ႏိုင္ငံေရးကေရာ ... ”

“အစိုးရ ... အစိုးရ ... ဒီ အစိုးရကေတာ.ကြာ .... ဒယ္ဒီေျပာမယ္ ... ဒီလိုရွိတယ္ ...”
ထိုစဥ္ .... “ဆိုက္ကားအားလား” ဟူေသာ ခရီးသည္ အသံေၾကာင္. ကြ်န္ေတာ္လည္းလန္.ႏိုးသြားကာ ခရီးသည္ကို လိုရာသို႕တင္ေဆာင္လိုက္ပို.ေလေတာ. သတည္း ........

မွတ္ခ်က္။ ။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္၏ ေဖာ္၀ဒ္ ေမးလ္မွရတာကို ျပန္လည္မွ်ေ၀ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္မရင္ထဲမွာလဲ ကြ်န္မတို႕ႏိုင္ငံကုိ တကယ္ဒီလိုႏိုင္ငံမ်ိဳးျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္ ...

ေရကူးၾကရေအာင္

ဒီအေၾကာင္းအရာေလးကေတာ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေဖာ္၀ဒ္ေမးလ္ေလးကဆင္႕ ရခဲ႕တာပါ … ပံုေတြကုိ ၾကည္႕ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြကို မွ်ေ၀ေပးခ်င္လို႕ ဒီပုိ႕စ္ေလးတင္ပါတယ္ ..
ေအာက္ကပံုေတြကေတာ႕ ေရတံခြန္ထိပ္မွာရွိေနတဲ႕ 'The devil's swimming pool' လို႕ေခၚတဲ႕ေရကူးကန္ရဲ႕ပံုေလးေတြပါ … ဒီေရတံခြန္က ကမၻာ႕ အႀကီးဆံုး ေရတံခြန္ရယ္လို႕ ၀ီကီမွာဆိုထားပါတယ္ … ေတာင္အာဖရိကရဲ႕ Zambia နဲ႕ Zimbabwe ႏွစ္ႏိုင္ငံၾကားမွာ ရွိတဲ႕ Zambezi ျမစ္ေပၚမွာတည္ရွိတာပါ …. အက်ယ္က ၁.၇ ကီလိုမီတာ (၁ မိုင္) နဲ႕ အျမင္႕ကေတာ႕ ၁၀၈ မီတာ(၃၆၀ ေပ) ရွိပါတယ္ … အေသးစိပ္ သိခ်င္ရင္ေတာ႕ ဒီလင္႕ခ္ေလးကုိ သြားႏိုင္ပါတယ္ …

ဒီေရကူးကန္က အစြန္းေရာက္ ကမၻာလွည္႕ခရီးသည္ေတြၾကားမွာ ေရပန္းစားေနပါသတဲ႕ ...
ကြ်န္မကေတာ႕ ပံုေတြျမင္ယံုနဲ႕တင္ ၾကက္သီးေတြထၿပီး ေျခဖ၀ါးေတြယားလာပါတယ္ ...
သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရာ သြားကူးခ်င္ၾကပါသလား ?