အခါလြန္မိုး(၁)

မိုးေကာင္းကင္ႀကီးသည္ ၾကည္လင္ေနရာမွ တျဖည္းျဖည္းမိႈင္းညိႈ႔လာသည္ …. ကန္ေရျပင္ကုိျဖတ္တိုက္လာတဲ႔ ေလႏုေအးထဲမွာ မုိးရြာမယ္႔ အေငြ႔အသက္ေတြပါေနတာသိေပမယ္႔ သူမ ေနရာမွ မထမိေသး …. ျဖစ္ႏုိင္လွ်င္ ဒီခံုတန္းျပာေလးမွ တဖ၀ါးမွ မခြာခ်င္ ……. အေ၀းကၾကည္႔လွ်င္ သူမသည္ အေတြးတစံုတရာမွာနစ္ေျမာေနသလိုလို …. ပစၥဳပၸန္မွာပဲ သူမကုိယ္ သူမေပ်ာက္ဆံုးေနသလိုလို …. ဒါေပမယ္႔ အနီးကပ္ၾကည္႔မယ္ဆိုရင္ေတာ႔ ေငြ႔ရည္ဖြဲ႔ေနတဲ႔ တိမ္တစ္အုပ္ကုိသူမမ်က္၀န္းထဲမွာ တိတ္တဆိတ္သို၀ွက္တားတာကုိ ေတြ႔ၾကရလိမ္႔မယ္ထင္ပါတယ္ ….

မိုးက ခပ္ဖြဲဖြဲရြာက်လာသည္ ……. ဖြဲရာမွ သည္းသည္းမည္းမည္း …. သူမ ဆက္လက္ထိုင္ေနတုန္း …..
သူမ အသိထဲမွာ မုိးရြာျခင္းကုိမသိ ….. စိုစြတ္ျခင္းကုိမသိ …. အရာရာကုိ မသိ ….. သူမစိိတ္ေတြက ကုန္လြန္ခဲ႔ေသာ ကာလအခ်ိဳ႔ဆီပ်ံသန္းဆဲ ……

လြန္ခဲ႔ေသာ(၂)ႏွစ္ခန္႔က သိပ္ခ်စ္ၾကေသာ သူငယ္ခ်င္း ေျခာက္ေယာက္ျဖင္႔ဖြဲ႔စည္းထားေသာသူငယ္ခ်င္းတစ္စုု အေရွ႔ပုိင္းတကၠသိုလ္တြင္ ရွိခဲ႔ဖူးေလသည္။ ရူပေဗဒ ပထမႏွစ္စတက္ၾကတာဘာမွ မၾကာေသးတဲ႔ ကာလတိုေလးမွာအတြင္းမွာတင္ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႔ သီးသန္႔အရည္အခ်င္းေလးေတြနဲ႔ သိပ္စည္းလံုးၾကေသာ သူမတို႔အဖြဲ႔ေလးကုိ တစ္တန္းလံုးက သတိျပဳမိခဲ႔ၾကသည္။

သူသူဆိုတဲ႔ ေကာင္မေလးက သူတို႔အဖြဲ႔ထဲမွာ အသက္အႀကီးဆံုးနဲ႔ ရုပ္အႏုဆံုးလို႔ေျပာလို႔ရမည္ထင္ပါတယ္ .. သူသူက ဆံပင္အနီေရာင္ဆိုးထားၿပီး မ်က္မွန္ေလးနဲ႔႔ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ တရုတ္မေလး။ သူမက သခ်ၤာေတာ္သလို၊ အဂၤလိပ္စာလက္ေရးအလြန္လွၿပီး သူမ်ားကုိ အလြန္အမင္း ကူညီတတ္သူေလးပါ … သူမက သူမသူငယ္ခ်င္းမိသားစု၀င္မ်ားကုိ သူမ မိသားစု၀င္ကဲ႔သို႔ တြယ္တာတတ္သူတစ္ဦးလဲျဖစ္ေနျပန္ေသးတယ္။

ေနာက္တစ္ေယာက္က ခ်ိဳ တဲ႔ … အဖြဲ႔ထဲက ဒုတိယအႀကီးဆံုးျဖစ္ၿပီး အငယ္ေတြခြ်ဲတာအခံရဆံုးသူ … သူမကေတာ႔ ဆံပင္အရွည္ႀကီးမွာ အနည္းဆံုး ပန္းတစ္ပြင္႔ေတာ႔ ပန္ထားသည္ခ်ည္း။ မ်ားေသာအားျဖင္႔ ဆံပင္ကုိ က်စ္ဆံၿမီးေသသပ္စြာက်စ္ေလ႔ရွိသူ … ၀တ္စားလွ်င္လည္း ျမန္မာဆန္ဆန္ ယဥ္ယဥ္ေလးႏွင္႔ ဆြဲေဆာင္မႈ႔ရွိသူေလးပါ ….

ေနာက္တစ္ေယာက္က လဲ႔ … သူမက ျဖဴျဖဴ၊ သြယ္သြယ္၊ ျမင္႔ျမင္႔ … ခါးေလာက္ထိ ဆံပင္ရွည္ကုိ ကလစ္တခုတည္းႏွင္႔သာ စုညွပ္ သိမ္းခ်ည္ေလ႔ရွိသူ … ေတာ္ရံုႏွင္႔လည္းစကားမေျပာ … ခပ္ေအးေအးေနတတ္သူကေလး။ သူမက အဖြဲ႔ထဲမွာ အလွဆံုးရယ္လို႔ တဖြဲ႔လံုးကတညီတညြတ္တည္းသတ္မွတ္ထားျခင္းခံရသူ …

ေနာက္တစ္ေယာက္က ျပည္႔ျပည္႔ …. သူမက နာမည္ႏွင္႔လိုက္ဖက္စြာ ခပ္ျပည္႔ျပည္႔ေလး … စြဲေဆာင္မႈရွိတဲ႔မ်က္၀န္းနဲ႔ သိပ္လွတဲ႔အသားအေရရွိသူ …. သူမက်ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကိစၥတခုခုကုိ ျငင္းၾက၊ ခုန္ၾကၿပီေဟ႔ဆိုလွ်င္ ဘယ္ေတာ႔၀င္ပါေလ႔မရွိ။ ဘယ္သူႏွင္႔မွလည္းအျငင္းမပြားတတ္ေပ …. သူမသည္ စာလဲေတာ္ေသာ ေက်ာင္းသူေလးတစ္ေယာက္ေပ။

ေနာက္တစ္ေယာက္က ေမာ္ တဲ႔ ….. ေမာ္ကေတာ႔ ကရင္တိုင္းရင္းသူေလးေပါ႔ …. ရိုးသားလြန္းတဲ႔ မ်က္ႏွာေပးေလးနဲ႔ ျဖဴစင္သူေလးပါ ….. တခါတေလေတာ႔ ဂဂ်ီဂေဂ်ာင္က်တတ္သူ … သူမအႏြံအတာကုိ ခ်ိဳနဲ႔ ဂုတ္၀ဲမေလးက အခံရဆံုးေပါ႔ ……

ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္က ဂုတ္၀ဲမေလး …. သူမ နာမည္က မိေက။ တဖြဲ႔လံုးမွာ အငယ္ဆံုး။
သူမက ခပ္ေနာက္ေနာက္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရယ္သာ … ဘ၀ကုိ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖတ္သန္းၿပီး ေသာကကုိ တတ္ႏိုင္သမွ် မေမြးျမဴသူ … သူမအတြက္ စိတ္ညစ္တယ္ဆိုတာ မိနစ္ပုိင္းမွ်သာခံၿပီး ….အရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ အေကာင္းဘက္မွလွည္႔ေတြးႏိုင္ေအာင္ သူမ အၿမဲႀကိဳးစားေလ႔ရွိသည္ … သူမရဲ႔ဒီလိုအက်င္႔ေလးေတြေၾကာင္႔ လူခ်စ္လူခင္မ်ားသလို၊ သူမ၏ အစ အေနာက္ကုိခံရသူမ်ားကလည္း ေဗြမယူတတ္ၾကေပ ….

သူမတို႔ ေျခာက္ေယာက္သည္ ညီအစ္မရင္းကဲ႔သုိ႔ သိပ္ခ်စ္ၾကေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ေလသည္။

တစ္ေန႔ စာသင္ခန္းထဲမွာ ျမန္မာစာဆရာမ စာရွင္းျပေနခိုက္

“အားးးးးး”

မသဲမကြဲ ခပ္အုပ္အုပ္ေအာ္သံတခုေၾကာင္႔ ဆရာမ စာရွင္းျပေနရာက တုန္႔ကနဲရပ္သြားၿပီး ေအာ္သံၾကားရာကုိ လွမ္းၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ဂုတ္၀ဲဆံပင္တိုႏွင္႔ ပါးမွာပါးကြက္ ခပ္ေသးေသးကြက္ထားတဲ႔ ခ်စ္စဖြယ္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္၊ စကၠဴနဲ႔ လုပ္ထားတဲ႔ ခပ္ထူထူ ျမွားတစ္စင္းကုိ ကိုင္ရင္း ဟိုလွည္႔ ဒီလွည္႔လုပ္ေနတာေတြ႔လိုက္ရတယ္ …

“ တကၠသိုလ္ေရာက္ေနၾကၿပီ ကေလးတုန္းကလို ေဆာ႔တာမ်ိဳးေတြနဲ႔ စာသင္တာကုိ အေႏွာက္အယွက္မလုပ္ၾကနဲ႔ေလ … ကဲ ကဲ ဆက္ရေအာင္ … ”

ဆရာမကေတာ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေယာက္က စေနာက္ၿပီး ဂုတ္၀ဲမေလးကို ျမွားႏွင္႔ေပါက္လိုက္ၿပီထင္လို႔ဟန္႔လိုက္ျခင္းပါ။ … တကယ္က ေရွ႔က ပဲခပ္မ်ားမ်ားေကာင္ေလးကုိ ေကာင္မေလးက ျမွားနဲ႔ေပါက္လုိက္ျခင္းသက္သက္သာ ….
ဘယ္သူမွမရိပ္မိေအာင္ အဲ႔ဒီေကာင္ေလးကုိ ခပ္စူးစူးၾကည္႔ၿပီး သူမကပဲ အေပါက္ခံရသေယာင္ေယာင္ျပဳလိုက္ျခင္း ဆိုတာ သူမရဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးအသိ …
က်န္သူငယ္ခ်င္းငါးေယာက္စလံုး ရယ္ခ်င္စိတ္စြန္းေနေသာမ်က္ႏွာေတြကုိ ဆရာမ မျမင္ႏိုင္ေအာင္ေခါင္းေတြငံု႔လ်က္ကပင္ တခိခိ ျဖစ္ေနၾကေသးသည္ … ေကာင္ေလးကေတာ႔ သိပ္မေက်နပ္လွ …

အတန္းၿပီးေတာ႔ သူမတို႔အုပ္စု အတန္းျပင္ထြက္လာၾကၿပီး ခုနကကိစၥေျပာရယ္ ရယ္ၾကျပန္သည္။

“မိေက … နင္ကေတာ႔ေလ … လုပ္လိုက္ရင္ ေပါက္ကရခ်ည္းပဲ …. ေတာ္ၾကာ ဟိုေကာင္ေလးက မေက်နပ္လုိ႔ လိုက္ရိုက္ရင္ နင္ေျပးေပါက္မွားေနဦးမယ္”

မိေကကေတာ႔ ထံုးစံအတိုင္း ျပံဳးျဖီးျဇီး ……

“ေျပာမေနဲ႔ ခ်ိဳေရ … သူက ျပန္မေျပာ နားမေထာင္ …. ဟိုက မိန္းကေလးမ်ားလို႔ ဘာမွျပန္မေျပာတာ ..”

သူတို႔ေျပာေနရင္းတန္းလန္း ေဘးက အရပ္ခပ္ရွည္ရွည္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ျဖတ္အသြား …..

မိေကက ရုတ္တရက္ထေအာ္လိုက္သည္ …. “အရွည္ႀကီး …….. အရွည္ႀကီး” …
ေကာင္ေလးကလဲ ရုတ္တရက္ေၾကာင္္ၿပီးလွည္႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ …. မိေကက လက္တစ္ဘက္ကုိ ခပ္ျမင္႔ျမင္႔ေျမွာက္လိုက္ၿပီး …. “ အရွည္ႀကီးေတြ တစ္ကံုးမွ တစ္က်ပ္တည္းေနာ္ … အကုိေလး စံပါယ္ပန္း၀ယ္ပါဦးလား” တဲ႔ …..

ဟိုချမာ ဆက္ေလွ်ာက္ရမလို ရပ္ရမလိုနဲ႔ အိုးတိုး အမ္းတမ္း … .သူမကေတာ႔ ခပ္တည္တည္ႏွင္႔ ေကာ္ရစ္ဒါအေကြ႔ထိ ဆက္ေလွ်ာက္သြားလိုက္ေသး၏ …. သူမက အဲ႔လိုေကာင္မေလးမ်ိဳးပါ ….

Credit to http://yarnstorm.blogs.com for Image