ကားေပၚကဟာသမ်ား(၂)

တစ္ေန႔မွာ ကြ်န္မရယ္၊ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းရယ္ အလုပ္ကျပန္ေတာ႔ အသိတစ္ေယာက္အိမ္ကုိသြားၾကတယ္ … အဲ႔ဒီကျပန္ေတာ႔ ဆင္မလိုက္အေ၀းေျပးကားဂိတ္ထဲကေန (၃၄) ဒိုင္နာကားစီးၿပီးျပန္ရင္ ကြ်န္မအိမ္နားကမွတ္တိုင္ကုိေရာက္တယ္ေလ… ၿပီးေတာ႔ ဂိတ္စဆိုေတာ႔ ထိုင္စရာကလဲရတယ္ …. ကုိယ္ေတြကလဲ ထမင္းဂ်ိဳင္႔ကတစ္ဘက္ဆိုေတာ႔ ထိုင္ရမွ အဆင္ေျပမွာ .. မဟုတ္ရင္ ဒိုင္နာကားကသိတဲ႔အတိုင္းပဲ ျမန္ကျမန္နဲ႔ ဆန္ေကာထဲကဇီးျဖဴသီးျဖစ္မွာေလ …စပါယ္ယာကေတာ႔ “ဟိုေရာက္မယ္ … ဒီေရာက္မယ္” ေအာ္ၿပီး လာသမွ်လူေတြကုိ အတင္းတြန္းထိုးတင္ေနတာပဲ … ကြ်န္မလဲ တက္ေရာ ကားလဲမထြက္ေသးပဲနဲ႔ စပါယ္ယာက ေနာက္ကကပ္လိုက္လာတယ္ေလ … ဘယ္သူတက္တက္မလိုက္လာပဲနဲ႔ ကုိယ္တက္မွလိုက္လာေတာ႔ “ငါ႔ကုိမ်ား …. ကားခမေပးပဲ အလကားစီးမယ္႔သူက်ေနတာပဲ ” ဆုိၿပီးေတာ႔ ရွက္လဲရွက္၊ စိတ္လည္းနည္းနည္းတိုသြားတာေပါ႔ … ဒါေပမယ္႔ ထံုးစံအတိုင္းလွည္႕မၾကည္႔ပါဘူး … ကြ်န္မလွည္႔မၾကည္႔ရင္ သူျပန္ဆင္းသြားမယ္ထင္တာေပါ႔ … သံုး ေလး ငါး လွမ္းေလာက္လွမ္းတဲ႔ထိ ျပန္မဆင္းေတာ႔ ကြ်န္မကလဲ ဘာလဲလို႔ ေမးမလို႔ ရုတ္တရက္ျပန္လွည္႔လိုက္တာေပါ႔ … အဲ႔ဒီေတာ႔ မွ အျဖစ္မွန္ကုိသိတယ္ …

ကြ်န္မကုိင္တဲ႔ စတီးႏွစ္ဆင္႔ဂ်ိဳင္႔ရဲ႔ ဂိုင္းက နည္းနည္း အျပင္ကိုကားေနတယ္ေလ … အဲ႔ဒီ ဂိုင္းက ကြ်န္မကားေပၚစတက္ကတည္းက စပါယ္ယာရဲ႕ခပ္တိုတိုပုဆိုး ေအာက္နားစကုိ ခ်ိတ္ၿပီးသယ္လာမိတာကုိး …. ဟီး …. ကိုယ္ေရႊစပါယ္ယာကလဲ အဲ႔ဒါကုိမေျပာပဲ သူ႔ပုဆိုးေလးကုိ တင္းတင္းဆုပ္ကုိင္ၿပီး ဒီအတိုင္းလိုက္လာတယ္ေလ …. ေတာ္ေသးတာေပါ႔ ဂ်ိဳင္႔ကုိတအားမဆြဲလိုက္မိလို႔ … ဆြဲမ်ားဆြဲလိုက္လို႔ကေတာ႔ ျမင္မေကာင္း ရႈမေကာင္းေတြျဖစ္ေတာ႔မယ္ …. ဘာလို႔မေျပာလဲဆိုေတာ႔ အားနာလို႔တဲ႔ … ဟား ဟား ဟား