ႏွစ္ကိုယ္တူအလြမ္း

ၾကယ္စင္ခါးေတြလင္းလက္
အရိပ္မဲ့တဲ့ညမွာ
ပါးလွ်တဲ့လတစ္စင္းရဲ႕အၿပံဳးကိုေငး
အေ၀းဆံုးကနင့္ဆီ
အလြမ္းေတြေတးသီရင္း
ညည့္ငွက္ကို မိတ္ဖြဲ႕
ေလညွင္းကိုလက္ဆက္လို႔
မပ်က္ကြက္တဲ့သတိရျခင္း
ငါနင့္ဆီအပ္ႏွင္းပါတယ္..

အေ၀းဆံုးက အနီးဆံုးသူေတြအျဖစ္
ရင္ထဲမွာတမ္းတ လြမ္းမ၀တဲ့တို႔ေတြ
ျဖဴစင္ျခင္းနဲ႔အျမစ္တြယ္ မပ်က္ျပယ္သံစဥ္ေတး
သံေယာဇဥ္ရင္ေငြ႕ေလးနဲ႔
တိမ္ေတြေပၚတံတားေဆာက္
သက္တန္႔လမ္းလဲေဖာက္ခဲ့မယ္…

ခုတေလာ .....

ခုတေလာ အလုပ္မ်ားေနတာမို႔ အြန္လိုင္းသိပ္မတက္ႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတာ .....
ခုေလးတင္ ဘေလာ႔ကုိ၀င္ၾကည္႔မိေတာ႔ ေမာင္ေလးတလႏြန္က အစ္မေရ တဂ္ထားတယ္တဲ႔ ....
အဲ႔ဒါနဲ႔ဘာမ်ားလဲလို႔ ၀င္ၾကည္႔မိေတာ႔ ေမးခြန္းေလးေတြက ေျဖခ်င္စရာေလးေတြျဖစ္ေနလု႔ိ ေျဖၾကည္႔လိုက္တယ္ေနာ္ ...
ေမာင္ေလး တလႏြန္ ေက်နပ္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ္ .....

ေတြးေနမိတာက
အေျပာင္းအလဲမ်ားလြန္းတဲ႔စိတ္အေၾကာင္း

ကုိယ့္ကုိကုိယ္ၿပန္ဆင္ၿခင္မိတာက
ငါလဲ ေတာ္ေတာ္အေျပာင္းအလဲမ်ားပါလားလို႔

က်န္းမာေရး
လူကေကာင္းတယ္ ... စိတ္ကမေကာင္းဘူး .... ရူးေတာ႔မရူးေသးပါဘူး ...

ဖတ္ၿဖစ္တဲ့ စာအုပ္ေတြက
စာအုပ္ေတြေတာ႔မဖတ္ျဖစ္ဘူး ... ကဗ်ာေလးေတြပဲဖတ္ျဖစ္တယ္ ...

ေရာက္ေနၿဖစ္တာက
ဘယ္မွကုိမေရာက္ျဖစ္ဘူး ....

ေရးၿဖစ္ေနတာက
ပရိုဂရမ္ေတြ

နားေထာင္ၿဖစ္ေနတာက
တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႔ကုိယ္တိုင္တီး ကုိယ္တိုင္ဆို သီခ်င္းေလးေတြ

ရြတ္ေနမိတဲ့ ကဗ်ာက
တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႔ကုိယ္ပုိင္ကဗ်ာေလးေတြ

ၿဖစ္ခ်င္ေနတာက
စိတ္မပူပင္တတ္တဲ႔သူ

စားၿဖစ္ေနတတ္တာက
အလုပ္ ကန္တင္းက ထမင္းနဲ႔ဟင္း

သနားေနမိတာက
ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ခြင္႔မရသူတိုင္းကုိ သနားတယ္ ... ကိုယ္ကုိယ္တိုင္လဲပါတယ္ ...

လြမ္းေနမိတာက
ေဖနဲ႔ေမ

ေမ့ေလ်ာ႕ပစ္မိေနတာက
အတိတ္ေတြ

ခါးသက္ေနမိတာက
ဆႏၵရွိသေလာက္မစြမ္းႏိုင္တာေတြေပါ႔ ...

တမ္းတေနမိတာက
ပန္းပင္ေလးေတြနဲ႔ျခံေလးတစ္ျခံ

ၾကိတ္ၿပီးခ်ီးက်ဴးေနမိတာက
မိဘအေပၚသိတတ္တဲ႔သူေတြ

ၾကိတ္ၿပီးအထင္ေသးေနမိတာက
သူမ်ားေခါင္းေပၚနင္းၿပီးတိုးတက္ရာ တိုးတက္ေၾကာင္းရွာတတ္သူေတြ

ဆႏၵမရွိတဲ့ေနရာ
ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႔လြန္းတဲ႔ေနရာ

ဆႏၵရွိေနတဲ့ ကိစၥ
ပုိက္ဆံစုခ်င္တယ္

ခ်စ္ေနတာက
တစ္စံုတစ္ေယာက္

စိတ္ပ်က္ေနမိတာက
ခ်စ္တဲ႔သူေတြနဲ႔ေ၀းေနရတာ

စြဲလန္းေနမိတာက
တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႔ ဂရုစိုက္မႈေတြ

လုိအပ္ေနတာက
ေငြ

ေတာင္းေနမိတဲ့ဆု
မိဘကုိရာသက္ပန္အလုပ္အေကြ်းျပဳႏိုင္တဲ႔သူ

ထပ္ၿပန္တလဲလဲ ေအာ္ဟစ္ေနမိတာက
မ်ားလိုက္တဲ႔အလုပ္ေတြကြာ ....

ဝန္ခံခ်င္တာက
အပ်င္းႀကီးတာ မေဖ်ာက္ႏိုင္ေသးဘူး .....

၃၁ မိုး (၂၄ ဇူလိုင္)

ေအာ္ .... ဘာလိုလိုနဲ႔အသက္တစ္ႏွစ္ႀကီးသြားျပန္ၿပီ .... တိုးလာတဲ႔အသက္နဲ႔ညီမွ်တဲ႔ရင္႔က်က္မႈမ်ိဳးရွိၿပီလားလို႔ ကိုယ္႔ကုိကုိယ္ျပန္ဆန္းစစ္မိတယ္ ... အနည္းငယ္ပုိရင္႔က်က္သြားတာေတာ႔ အေသအခ်ာပါပဲ ... လိုေနတာေတြလည္းအမ်ားႀကီးက်န္ေသးတယ္ဆိုတာကုိလဲ သတိခ်ပ္မိတယ္ ... ေမြးေန႔မို႔လို႔ဆိုၿပီး ပုိ႔စ္တင္တာကလြဲရင္ ေထြေထြထူးထူးေတာ႔ဘာမွမလုပ္ျဖစ္ပါဘူး ... ေမြးၿပီးရင္ ေသတဲ႔ေန႔ပဲရွိတယ္ ဆိုတဲ႔ ေမႀကီးစကားကုိလဲ ၾကားေယာင္မိသား .... ဒီေန႔ေလးအတြက္ ထူးျခားတာက ေမြးေန႔အမွတ္တရ ကဗ်ာေလးရတာပါ ....ဒီကဗ်ာေလးအတြက္ ကုိႀကီးကုိအရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ...

ျမခြာညိုသေျပလမ္းက ၀ါဆိုပန္းနဲ႔လွမ္းေတာ္မႈ
ဆယ္ယူေလ ခတၱာပ်ဳိနဲ႔ ေရစိုစိုနံနက္ခင္းမွာ
အာ႐ုဏ္နီ ေရာင္ျခည္ျဖာလို႔
ပန္းကမၺလာမွာအခ်င္းေဆး
အဆင္းကေလးနဲ႔ ပြင့္တဲ့ပန္း..

အျမင့္လမ္းထိ တင့္ဆန္းလို႔ယဥ္ေစ႔ခ်င္
ႏြယ္ယွက္ခါ အထက္နန္းထိ
ပင္ထက္မွာလန္း
ေလအထက္မွာ ပြင့္တဲ့ပန္းမို႔
လြင့္၀ဲကာ မေၾကြေစနဲ႔
ရန႔ံစံု ရဂံုထဲမွာလွ
လမ္းႀကံဳသူ ႐ႈတိုင္းေမႊး
ရင္ၿငိမ္းေအးေသာ ပန္းျဖစ္ေစ...

မုိုးမဆန္း ညိႈးႏြမ္းလို႔ေရမ၀င္ရင္
ေနသခင္အထက္နားဆီက လက္တားလို႔ကာလိုက္ခ်င္ရဲ႕
ေနမသာ လေရာင္ျဖဴးလို႔
ရြက္ဖူးပ်ဳိနဲ႔ ႏုသစ္ေစ...

ရာသီဒါဏ္ ေနသင့္ရင္
ပင္ျမင့္မွာ စိုးေတာ္မူနဲ႔
ေလ၀င့္ကာ ေခၽြခါခ်လည္း
ျမညွာတန္ ခိုင္ခိုင္ၿမဲ က်ဳိးပ်က္ေလနဲ႔...

“မ်ိဳးဦးဥာဏ္”