မဂၤလာပါ ၂၀၀၉ ေရ ….

ႏွစ္သစ္ကို ဘုရားဖူးရင္းႏႈတ္ခြန္းဆက္သလိုက္ၾကရေအာင္လားရွင္ …

ႏွစ္ေဟာင္းကုိ ႏႈတ္ဆက္သူေတြ …. ႏွစ္သစ္ကုိ ႀကိဳဆိုသူေတြနဲ႔ ကြ်န္မတို႔ Blog ရပ္၀န္းေလးမွာသက္၀င္လႈပ္ရွားေနသလို ကြ်န္မလည္း ဘာရယ္မဟုတ္ ထိုင္ၿပီး အေတြးေတြပြားေနမိပါတယ္ ….

ဘာရယ္မဟုတ္ဆိုေပမယ္႔ တကယ္ေတာ႔ အေလးအနက္ေတြးေနမိတာပါ ….
လူဆိုတာ မေကာင္းမႈေတြနဲ႔ေမြ႕ေလ်ာ္တတ္တဲ႔အမ်ိဳးမဟုတ္လား … ဒါ႕အျပင္ ကုိယ္မေကာင္းတာကိုလဲ မေကာင္းမွန္း သိခ်င္မွသိတတ္သလို၊ သိျပန္ရင္လည္း ေဖာ႔ေတြးတတ္ၾကတာကလား ….. အဲ႔ဒီေတာ႔ မေကာင္းမႈေတြက ေလ်ာ႔သြားဖို႔ထက္ တိုးလာဖို႔အခြင္႔အလမ္းကပုိမ်ားေနတယ္ေလ …..

ကြ်န္မမွာလဲ မေကာင္းမႈေတြမ်ားမွမ်ားေပါ႔ …. ေကာင္းတာတစ္ခုေလ်ာ႔ခ်ႏိုင္ရင္ မေကာင္းတာႏွစ္ခုေလာက္ကျပန္တက္လာသလိုပဲ …. ဒါေပမယ္႔ အဆိုးထဲကအေကာင္းလို႔ုေျပာရမယ္ထင္တယ္ ….. ေလ်ာ႔မခ်ႏိုင္ရင္ေတာင္မွ ကုိယ္ဘာေတြမေကာင္းဘူးလဲဆိုတာကုိသိရင္ ျပင္ဖို႔ လမ္းစေတြ႕ႏိုင္မယ္ေလ …..

အဲ႔ဒီေတာ႔ လာမဲ႔ ၂၀၀၉ အတြက္ ကြ်န္မခ်စ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္မ်ား၊ ဘေလာ႔ေမာင္ႏွမမ်ား အတြက္ကြ်န္မဆုေတာင္းေပးခ်င္တာက

ႏွစ္သစ္မွာ ကုိယ္႔ကုိ္ကိုယ္ မွန္မွန္ကန္ကန္ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ႏိုင္ေသာသူေတြ ျဖစ္ၾကပါေစ ….

ကုိယ္႔ရဲ႕မေကာင္းေသာအက်င္႔ေတြကုိ ကုိယ္တိုင္သိၿပီး ျပဳျပင္ႏုိင္ေသာသူေတြျဖစ္ၾကပါေစလို႔

ဆုေတာင္းေပးလိုက္ခ်င္ပါတယ္ရွင္ ….

စိတ္ကူးယဥ္ျခင္း

Tag တယ္ဆိုတာ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုခုကို ေရးဖို႕ ေတာင္းဆိုျခင္းဆိုတာကုိ ဘေလာ႕တစ္ခုမွာဖတ္ဖူးလို႕ သိေပမယ္႕ ဘယ္လို Tag တယ္ဆုိတာေတာ႕ မသိဘူးရယ္ …
ကြ်န္မ စီေဘာက္စ္ထဲက အစ္ကုိ၀င္းေဇာ္ရဲ႕ Tag ထားတယ္ဆိုတဲ႕ မက္ေဆ႕ခ်္ေၾကာင္႕ ဘာေခါင္းစဥ္ပါလိမ္႕၊ ဘယ္မွာသြားၾကည္႕ရမွာပါလိမ္႕ဆိုၿပီး ဦးေႏွာက္စားသြားေသးတယ္ …
ေနာက္ေတာ႕ အစ္ကို၀င္းေဇာ္ဘေလာ႕ကုိသြားဖတ္ရင္းနဲ႕ ဘာေခါင္းစဥ္ဆိုတာ သိသြားပါတယ္ ..

စိတ္ကူးယဥ္ျခင္းတဲ႕ ……

“စိတ္ကူးယဥ္ျခင္း” ဆိုတဲ႕စကားစုေလးကုိ မေကာင္းတာေျပာခ်င္တဲ႕ဘက္မွာ အသံုးမ်ားတယ္လို႕ ကြ်န္မယူဆပါတယ္ … အေျပာသမားေတြ၊ စိတ္ကူးပဲရွိၿပီး အလုပ္တြဲမပါတတ္သူေတြကုိ လူေတြက “စိတ္ကူးခ်ည္းပဲ ယဥ္ေနတာပဲ” တို႕၊ “ေလထဲတိုက္အိမ္ေဆာက္ေနတာပါကြာ” တို႕၊ “ေလဖမ္း ဒါန္းစီးေနတာပါ” တို႕ စသျဖင္႕ေျပာေလ႕ရွိၾကတယ္ ….. ဒါေပမယ္႕ လူတိုင္းမွာ စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္အနည္းဆံုးတစ္ခုစီေတာ႕ ရွိၾကတာခ်ည္းပါပဲ …..

ကြ်န္မအတြက္ေတာ႕ အရြယ္အလိုက္ စိတ္ကူးယဥ္တာေတြက တစ္မ်ိဳးၿပီးတစ္မ်ိဳးေျပာင္းေနတတ္တယ္ …ဒါေတာင္ တခါတေလ “ငါက သိပ္စိတ္ကူးမယဥ္တတ္ဘူး” ရယ္လို႕ ကုိယ္႕ကုိကိုယ္ ေျပာင္လိမ္မိေသးတယ္ …. း)

ကြ်န္မခပ္ငယ္ငယ္အရြယ္တုန္းက ကြ်န္မတို႕ေမာင္ႏွစ္မသံုးေယာက္က ျခင္ေထာင္အႀကီးႀကီးတစ္လံုးနဲ႕ တူတူအိပ္ၾကရတယ္ …. ညေရာက္လို႕ အိပ္ယာ၀င္ၿပီဆိုရင္ ကြ်န္မတို႕ရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္လုပ္ငန္းႀကီးစေတာ႕တာပါပဲ ….. ကြ်န္မက “ကုိႀကီးေရ ငါတို႕ စကားေျပာရေအာင္” ဆို
ၿပီးစေျပာလိုက္ရင္ ကုိႀကီးက သေဘာေပါက္စြာနဲ႕ သူ႕စိတ္ကူးေတြကုိ ဘယ္စကားလံုးေတြနဲ႕စလဲဆိုရင္

ကုိႀကီး - “ ငါတို႕မွာ အိမ္အႀကီးႀကီး တစ္လံုးရွိတယ္ေပါ႕ဟာ” ဆိုတာကေနစပါတယ္ ….

ကြ်န္မတို႕ငယ္စဥ္က ဘႀကီး(အေဖ႕အစ္ကုိ) မိသားစုနဲ႕တစ္အိမ္တည္းေနရပါတယ္။ မိသားစုႏွစ္စုေပါင္းေနရေတာ႕ ကြ်န္မတို႕မလြတ္လပ္ခဲ႕ဘူးေလ ….. ကြ်န္မတို႕ မိသားစုခ်ည္းပဲ သီးသန္႕အိမ္ေလးနဲ႕ ေနခ်င္တဲ႕စိတ္က အဲ႕ဒီအရြယ္ကတည္းက ရင္ထဲရွိေနခဲ႕ေတာ႕ ဒီစကားရပ္ေလးကုိ ေမာင္ႏွစ္မသံုးေယာက္လံုး ႏွစ္သက္ခဲ႕ၾကတယ္ ….

ေမာင္ေလး - “ငါကေတာ႕ ကစားစရာေတြ အမ်ားႀကီးထည္႕ထားတဲ႕ အခန္းအႀကီးႀကီးတစ္ခန္းပါ ပါခ်င္တယ္” ဆိုတဲ႕ သူ႕စိတ္ကူးေလးကို ၀င္ေျပာတယ္ ….

ကြ်န္မ - “ ေအးေနာ္ …. ငါလဲ အဲ႕လိုအခန္းမ်ိဳးပါေစခ်င္တယ္ … ေမာင္ႏွစ္မသံုးေယာက္ တစ္ေယာက္တစ္ခန္း၊ ေဖနဲ႕ေမက တစ္ခန္း၊ ကစားစရာေတြအစံုထည္႕ထားတဲ႕အခန္းကသပ္သပ္ေနာ္ … ” ဆိုၿပီး ကြ်န္မတို႕ရဲ႕ စိတ္ကူးထဲကအိမ္ကုိ အခန္းေတြဖြဲ႕ပါေတာ႕တယ္ …..
ဒီလိုေျပာရင္းဆိုရင္းနဲ႕ ကြ်န္မတို႕ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ႕ၾကတဲ႕ ညေတြ မနည္းမေနာပါပဲ …..

ကြ်န္မ (၇)တန္း၊ (၈)တန္းအရြယ္ေရာက္ေတာ႕ ကြ်န္မအိပ္မက္က ဆရာ၀န္ သိပ္ျဖစ္ခ်င္ခဲ႕တာပါ ….
စိတ္ကူးထဲမွာ ဂ်ဴတီကုဒ္ ေလး၀တ္ၿပီး နားက်ပ္ေလးကိုင္ထားတဲ႕ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ သိပ္ေက်နပ္ခဲ႕တာေပါ႕ …. ဒါေပမယ္႕ ခုလက္ေတြ႕နဲ႕ကေတာ႕ ကြာခ်င္တိုင္းကြာေနတာပါပဲ ……

(၁၀)တန္းကေန တကၠသိုလ္စေရာက္ေတာ႕ ကဗ်ာေတြေရးခ်င္လာျပန္ေရာ … စိတ္ကူးထဲမွာေတာ႕ ကဗ်ာဆရာမေပါ႕ …. ကဗ်ာေတြရမလားရယ္လို႕ လမင္းကုိၾကည္႕ၿပီးလဲ စိတ္ကူးယဥ္လိုက္တာပဲ ….
တိမ္ေတြကိုလဲ စီးလိုက္တာပဲ …. ေလညွင္းေတြနဲ႕လဲ စကားေျပာၾကည္႕ခဲ႕တာပဲ ….. စိတ္ကူးနဲ႕ရူးခဲ႕တဲ႕အခ်ိန္ေတြေပါ႕ …..

အလုပ္နဲ႕အေ၀းသင္တြဲေနတဲ႕အခ်ိန္ေတြရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြကေတာ႕ နည္းနည္းလက္ေတြ႕က်လာတယ္ထင္ပါ႕ …. ကြ်န္မ ႏိုင္ငံျခားမွာအလုပ္သြားလုပ္ခ်င္တယ္ …
ကြ်န္မအလုပ္သဘာ၀အရ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လုပ္ရင္ ၀င္ေငြေျပာပေလာက္ေအာင္ရမွာမဟုတ္လို႕ပါ ….
ကြ်န္မ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္ခဲ႕တဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေလးက ဒီကစခဲ႕တာပါပဲ ….

ခုလက္ရွိမွာေတာ႕ …. ျဖစ္ခြင္႕ရမယ္ဆိုရင္ ….. ကြ်န္မ မိဘေတြကုိ ဒီထက္ပိုျပည္႕စံုေအာင္ ထားခ်င္တယ္ … မိဘေတြ သက္ရွိထင္ရွားရွိေနဆဲမွာ အေကာင္းဆံုးတာ၀န္ေက်တဲ႕ သမီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္တယ္ …. ကြ်န္မပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ လိုအပ္တဲ႕ေနရာေလးေတြမွာ အုတ္တစ္ခ်ပ္၊သဲတစ္ပြင္႕အေနနဲ႕ အၿမဲျဖည္႕ဆည္းေပးႏိုင္ခ်င္တယ္ …. ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ အတၱ နဲ႕ မာန္မာနေတြ ေလ်ာ႕ႏိုင္သမွ် အနည္းဆံုးရွိတဲ႕လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္တယ္ ….
ေနာက္ၿပီးေတာ႕ေလ ကြ်န္မသိပ္ခ်စ္တဲ႕ ခ်စ္သူေလးနဲ႕တူတူေနဖို႕ ပန္းပင္ေလးေတြစိုက္ထားတဲ႕ျခံေလးနဲ႕ တစ္ထပ္အိမ္ေလးတစ္လံုးလည္းလိုခ်င္မိတယ္ ….. တကယ္လို႕ျဖစ္ခြင္႕ရမယ္ဆုိရင္ေပါ႕ေလ …….

ကြ်န္မခံစားမိတဲ႕အခ်စ္ဆိုတဲ႕အရာ

ဒီေန႕သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အိမ္ကုိသြားလည္ျဖစ္တယ္ …. တစ္ေယာက္က “What is real love?” တဲ႕ … ေနာက္တစ္ေယာက္က “အခ်စ္ဆိုသည္မွာ…” ဆိုတဲ႕ ပုိ႕စ္္ေလးကုိတင္ထားတယ္…. သူတို႕ပုိ႕စ္ေတြဖတ္ရင္းနဲ႕ ကြ်န္မစိတ္ထဲ ခံစားမိတဲ႕အခ်စ္ဆိုတာကုိ ေျပာၾကည္႕ခ်င္လာတယ္ … ကြ်န္မစိတ္ထဲက ေတြးမိေတြးရာေလး ေရးၾကည္႕လိုက္ပါတယ္ ….

အခ်စ္ဆိုတာ အတၱတစ္ခုလို႕ ကြ်န္မကေတာ႕ ယူဆပါတယ္ …. “နင္႕ကုိ သိပ္ခ်စ္လို႕” ဆိုတဲ႕ စကားလံုးကုိတြင္တြင္သံုးၿပီး သ၀န္တိုတာေတြ၊ခ်ဳပ္ျခယ္္တာေတြဟာ တကယ္ေတာ႕ ကုိယ္ပုိင္တဲ႕အရာတစ္ခုကုိ ၁၀၀% အျပည္႕လိုခ်င္လို႕၊ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ အေလွ်ာ႕မခံႏိုင္လို႕ ကာကြယ္ၿပီး လူၾကားေကာင္းေအာင္သံုးတဲ႕စကားလို႕ကြ်န္မကေတာ႕ျမင္ပါတယ္ … ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္ဆိုတာကလဲ သူနဲ႕ဆိုရင္ကုိယ္ေပ်ာ္မွာပဲလို႕ ယံုၾကည္လို႕ပါ …. “သူသာေဘးမွာရွိရင္ ငါ႕အတြက္ဘာမွမလိုအပ္ေတာ႕ဘူး” ဆိုတဲ႕စကားဆိုရင္လဲ ရုတ္တရက္ႀကည္႕ရင္ က်န္တာေတြအားလံုးကုိစြန္႕လႊတ္သေယာင္ေယာင္နဲ႕ တကယ္က “သူ” ဆိုတာကို က်န္တာေတြအားလံုးထက္ပုိတန္ဘိုးထားလို႕ ပုိတန္ဘိုးႀကီးတာကုိ ရယူလိုက္တဲ႕သေဘာပါပဲ …

“ဘာဆိုဘာမွျပန္မေမွ်ာ္လင္႕ဘူး… ေပးဆပ္ရံုသပ္သပ္ခ်စ္တာပါ” ဆိုတဲ႕အခ်စ္မ်ိဳးေတြ ကြ်န္မၾကားဖူးပါတယ္ …. ျမင္ဖူးတာကေတာ႕ အဲ႕လိုေျပာၿပီး ခ်စ္တတ္တဲ႕သူေတြက ေရွ႕ဆက္လို႕ မရႏိုင္တဲ႕ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခ်က္ထက္မက ရွိတတ္တဲ႕သူေတြျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္ …. (ဒါကလဲေရွ႕မဆက္ခ်င္လို႕ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိမ္႕မယ္)

ကြ်န္မရဲ႕အေတြ႕အႀကံဳအရေျပာရရင္ေတာ႕ အခ်စ္စစ္ဆိုတာကုိ ကြ်န္မတစ္ခါမွ မခံစားဖူးဘူးလို႕ေျပာရမယ္ထင္ပါတယ္ …. ကုိယ္ကေရာ အခ်စ္စစ္နဲ႕ဘယ္သူ႕ကုိခ်စ္ဖူးလဲလို႕ ေမးရင္လဲ ေျဖရေတာ္ေတာ္ခက္မယ္ထင္ပါတယ္ ….. ကြ်န္မအသက္ ၂၂ ေက်ာ္ေက်ာ္မွာ ပထမဆံုးခ်စ္သူစထားဖူးတယ္ …. ပထမဆံုးျဖစ္တဲ႕အတြက္ ကြ်န္မသူ႕ကုိေတာ္ေတာ္ေလးခ်စ္ပါတယ္ … နားလည္မႈ႕လဲအတတ္ႏိုင္ဆံုးေပးပါတယ္ … ဒါေပမယ္႕ နားလည္မႈ႕ဆိုတာလဲ အကန္႕အသတ္ရွိတယ္ဆိုတာ ကြ်န္မသိသြားတဲ႕ေန႕မွာကြ်န္မသူ႕ကုိလမ္းခြဲခဲ႕တယ္ … ဒါ ကြ်န္မကုိယ္ကြ်န္မခ်စ္လို႕ေလ … သူ႕အႏြံအတာကုိ ကြ်န္မ တစ္သက္လံုး မခံႏိုင္လို႕ေလ … အဲ႕ဒါေၾကာင္႕ ကြ်န္မက အခ်စ္ကုိ အတၱလို႕ေျပာခဲ႕တာေပါ႕ …ကြ်န္မအေဖကေျပာဖူးတယ္ … “သမီး … .အသက္(၂၅)ေက်ာ္ရင္ အခ်စ္စစ္ဆိုတာရွားသြားၿပီ” တဲ႕ …. တကယ္ဟုတ္မဟုတ္ေတာ႕မသိေပမယ္႕ ကြ်န္မကေတာ႕ အခ်စ္စစ္ဆိုတာကုိ တကယ္ရွိတယ္ဆိုရင္ ေတြ႕ဖူးခ်င္သားပဲ ………