“မလွတဲ႔ဘ၀ေတြ”

“ဘ၀” တဲ႔
ကဗ်ာဆရာေတြက စကားလံုးလွလွေတြနဲ႔ ဖြဲ႔သီၾကတယ္ …
စာေရးဆရာေတြက စကားေျပလွလွေတြနဲ႔ ေရးစပ္ၾကတယ္ …
ဒါေပမယ္႔ ဘ၀ေတြကေတာ႔ မလွရွာၾကပါဘူး …
လက္လုပ္လက္စား၊ ပညာတတ္လူတန္းစား
ေခါင္းရြက္ဗ်က္ထိုး၊ အစုိးရ၀န္ထမ္း
သူ႔အလႊာနဲ႔သူ သူ႔အထြာနဲ႔သူ
ရုန္းကန္လိုက္ၾကရတာမ်ား
တခါတခါ လူဆိုတာေတာင္ ေမ႔ေမ႔သြားတယ္ ….
(၂၁)ရာစုမွာ လူေတြကစက္ရုပ္ျဖစ္
ခံစားခ်က္ေတြမ်ိဳးတုန္း အၾကင္နာေတြဆိတ္သုဥ္းကုန္ၾကတာ
တိုးတက္လာတာလား ဆုတ္ယုတ္သြားတာလားဆိုတာ
စဥ္းစားဖို႔ေတာင္ ဦးေႏွာက္ေတြက အားမရွိၾကေတာ႔ဘူး …
အလုပ္ၿပီး အလုပ္
အလုပ္ၿပီး အလုပ္
အလုပ္ၿပီး အလုပ္ ……..
စား၀တ္ေနေရး ဒီအေရး(၃)ခု ေျပလည္ဖို႔ကလြဲရင္
က်န္တာေတြ ဘာမွမသိေတာ႔တဲ႔ဘ၀ေတြ ……
နင္းျပားျဖစ္ေနတဲ႔ဘ၀ေတြ ……
ေမာ္မၾကည္႔ရဲတဲ႔ဘ၀ေတြ …..
ခံစားခ်က္မဲ႔ဘ၀ေတြ …..
အႏွိမ္ခံဘ၀ေတြ ……
ဘ၀ ဘ၀ခ်င္း၀ါးစားခံရတဲ႔ဘ၀ေတြ …..
အသားမာတက္ေနလိုက္ၾကတာဆိုတာမွ
နာလို႔နာေနမွန္းေတာင္ မသိၾကေတာ႔ဘူးေလ ……
ကဲ …. ဒီထက္၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာ ဘာရွိဦးမွာလဲ ……