" အေျပာင္းအလဲ "

 မေန႔တေန႔ကတင္

 တိမ္ညိဳေတြ ထမ္းပုိးထားတဲ႔ ေကာင္းကင္ဟာ

 ျပိဳမေယာင္နဲ႔ ညိဳ႔ ….

 ေျပာင္းလဲမႈဆိုတာ အႀကိဳအၾကား ဂရုစိုက္မႈေတြကေန

 ခပ္စိပ္စိပ္သုိ႔ ….

 ဘ၀ဆိုတာ စီးေဆာ စီးေနသလို ….

 တိတိပပ တည္ၿမဲတာဆုိလို႔ မၿမဲျခင္းတရားတစ္ခုတည္းဆိုတဲ႔ေနာက္

 ေကာင္းကင္ႀကီးက်ကြဲမလား …

 ေျမႀကီးေတြ ပ်ံတက္သြားမလားရယ္လို႔

 မေၾကာင္႔ၾကျဖစ္ေတာ႔တဲ႔အခါ

 စိတ္ေတြဟာ ေမတၱာျခံဳလုိ႔ လံုလြန္းလွတယ္။

" ေသာၾကာတမ္းခ်င္း (၇) "

 ဆႏၵေတြက

 ပစ္စလတ္ခတ္ရင္ခြင္ထဲ

 ကုိယ္မပ်ိဳးပဲနဲ႔ အေလ႔က်ေပါက္ခဲ႔တာပါ ..

 အညြန္႔တလူလူနဲ႔ ေကာင္းကင္ကုိ ေမွ်ာ္ၾကည္႔ခုိက္

 လမိုက္ညေတြေတာ႔ မရွိေစခ်င္ခဲ႔ဘူး။

 ဘယ္ေတာ႔မွ မေဟာင္းတဲ႔ ဂီတသံ

 နားထဲ ညက္ညက္ကေလး ၀င္တယ္။

 “ရန္ကုန္မွာသာတဲ႔ လ” တဲ႔လား …

 မ်က္စိမွိတ္ထားရင္း ခပ္ဖြဖြလိုက္ညည္း

 ရင္ထဲမွာ ဘယ္ေတာ႔မွၿငီးမသြားတဲ႔ သံစဥ္

 ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကုိယ္႔ေန႔ေတြ သာယာဖူးခဲ႔တယ္။

" အခ်စ္ေၾကာင္႔ ............. "

 ခံစားခ်က္ဆိုတာက

 ဘယ္ေတာ႔မွ မ်ိဳးမတုန္းတဲ႔အရာ

 တလိႈက္လိႈက္တုန္လာတဲ႔ရင္က

 ေပ်ာ္စရာေၾကာင္႔ပဲျဖစ္ေစရမွာေပါ႔ ….

 မက္ေမာမႈတစ္စံုတစ္ရာ မရွိေတာ႔ရင္

 ကုိယ္လြတ္ရုန္းစရာမလိုေအာင္

 သံေယာဇဥ္ေႏွာင္ႀကိဳးေတြ ငါကုိယ္တုိင္ျဖတ္ေပးမယ္။

 ရင္နာတာေတြ၊ မၾကင္နာတာေတြ ထည္႔မတြက္နဲ႔

 အတိတ္ဆိုတာ စိတ္တူ၊ ကုိယ္တူ ကခဲ႔ၾကတဲ႔ဇာတ္

 ဇာတ္သိမ္းကုိပုစၦာတစ္ပုဒ္လို အတိအက်တြက္ထုတ္လို႔ ရႏိုင္သလား?

 ႏွလံုးသားကုိ မ်က္ရည္နဲ႔ ထံုမႊမ္းရမယ္ဆိုရင္

 ငါကေတာ႔ ပစၥဳန္ပၸန္ကုိပဲ ေမြ႔ေလ်ာ္တယ္။

 နင္႔ကုိ ခ်စ္တဲ႔ အခ်စ္ေတြ လက္ရွိအတိုင္း တည္ေစ။