အေၾကာ္သည္

မုိးမလင္းေသးပါဘု အပ်င္းရယ္မႀကီးရဲတာမို႔
လင္းၾကက္ေတာင္ တြန္သံမက်ဴးခင္
မွ်ဥ္းလို႔ထိုင္ အေမအိုမနိုးေအာင္
သာအယာ ေျခဖြနင္းပါလို႔
ေရကျပင္ထက္နားဆီ ေလွ်ာက္ခဲ႔ရျပန္။

တိုးလို႔ေခ်ြတာ မိုးကမရြာ
ေရတစ္ထမ္း ရာဂဏန္းရယ္မို႕
ေရတစ္စြတ္န႔ဲသာ ေရႊမ်က္ႏွာ လန္းရတယ္
အမွန္ေလ သဘာ၀ေပမို႔ မလႊဲသာ ေတြးမလြမ္းႏိုင္ဘု
သနပ္ခါးသာ ဘယ္ညာကူရတယ္။

အေမအိုရင္က်ပ္သည္တြက္
လ်က္ဆား ေဆးတစ္ခြက္ရယ္နဲ႔
ေရေႏြးျဖဴ အဆူျမန္ေစဖုိ႔ေရး
ပါးႏွစ္ဖက္မွာ ေခြ်းစက္ရာ ဗရပြထင္တဲ႔ထိ
ခါးခ်ိဳးကာ မီး မႈတ္ရျပန္္။

ထမင္းႀကမ္းခဲ နတ္သုဒၶါကုိ
ဆီၾကြင္းရယ္ ဆား အနည္းငယ္ျဖဴးပါလို႔
တဖဲ႔တရြဲ႔ အေၾကာ္က်န္နဲ႔
တမနက္တာ ၀မ္းေတာင္႔ေစဖုိ႔
ကုန္းေလြးရျပန္။

ေရာင္နီငယ္ ျပဴမထြက္ခင္
ကုိယ္ပိုင္ရာ အေၾကာ္နန္းဆီသို႔ ဗရုတ္ဗရက္သုတ္ေျခတင္
စားပြဲငယ္တစ္ခ်ပ္ခင္းပါလို႔ ဗူး၊ဖယံု၊ သီးႏွံအစံု ပံုလို႔တင္
မုန္႔ႏွစ္ျပင္၊ ထင္းမီးဖိုႏွင္႔ ဆီအိုးရယ္က အသင္႔ျပင္
ေၾကာ္မဟဲ႔ ပူေႏြးတဲ႔ အေၾကာ္စံု
ဆင္းရဲသူေတြ ၀မ္းစာေတာင္႔ေစဖုိ႔
တစ္ခုမွ ၁၀၀က်ပ္ရယ္နဲ႔ လိႈင္လိႈင္သာ ၀ယ္ၾကစမ္းပါ
ေဟာ႔ဒီက ၾကြပ္ရြတဲ႔ အေၾကာ္စံု။ ။

ေရးသားသူ။ ။ ျဖိဳးဇာနည္၊ ၾကယ္ျပာ

မွတ္ခ်က္။ ။ ပံုေလးကုိ ေက်ာက္ပန္းေတာင္း.org ကေနယူထားပါတယ္။