စံပါယ္ပံုျပင္

ေနပူေနေပမယ္႔ ဖုန္ထ မေနတဲ႔ ဒီလမ္းေလးကုိ အရင္ဆံုး ေလွ်ာက္လိုက္ပါဦးေနာ္ ….
ေျမလမ္းကေလးအဆံုးနားေရာက္ခါနီးရင္ ေမႊးထံုလြန္းတဲ႔ စပါယ္ရနံ႔ေတြက သင္႔ကုိ အရင္ဆံုးမိတ္ဆက္ပါလိမ္႔မယ္။


လမ္းေလးဆံုးသြားတဲ႔အခါ ညာဘက္ကုိ ခ်ိဳးေကြ႔လိုက္ရင္ေတာ႔ ရိုးရွင္းတဲ႔စည္းရိုးေလးေတႊနဲ႔ဖြဲ႔စည္းထားၿပီး
ျမခက္ နဲ႔ ပုလဲသြယ္ေတြဆင္ျမန္းထားတဲ႔ ခ်စ္စဖြယ္ ျခံေလးတစ္ျခံကုိ ေတြ႔ရမွာပါ။ဒီျခံကေလးကုိ မံႈေလးတို႔ျခံရယ္လို႔ လူသိမ်ားၾကတယ္။


ကြ်န္မမွာ ျဖဴစင္တဲ႔အဆင္းရွိသလို သင္းပ်ံ႔တဲ႔ရနံ႔လဲရွိတယ္။ ကြ်န္မရဲ႔ ရနံ႔ကုိ ရႈရိႈက္မိရင္ လန္းဆန္းသြားတတ္တယ္လို႔လဲ ခ်ီးက်ဴးၾကတယ္ေလ။ ၿပီးေတာ႔ ျမစိမ္းေရာင္အရြက္ေတြကလဲ တယုတယ ေထြးေပြ႔လို႔ ကြ်န္မရဲ႔အလွကုိ ပုိေတာက္ပေစၾကတယ္… ေလေျပကေလးမ်ားေနာ႔လာၿပီဆိုရင္ျဖင္႔ ကြ်န္မတို႔တေတြ သြဲ႔သြဲ႔ေျပာင္းေျပာင္း ျငိမ္႔ျငိမ္႔ေညာင္းေညာင္း “က” ၾကေတာ႔တာပဲ ….
ေၾသာ္ .. ေျပာဖို႔ေမ႔ေနလို႔ ကြ်န္မက ျခံေလးရဲ႔စံပါယ္ရံုႀကီး တစ္ရံုထဲက ဖူးငံုစ စံပါယ္ေလးတစ္ငံုရယ္ပါ။

မႈံေလးတို႔ ျခံထဲမွာ စံပါယ္ရံုေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္။ စီးပြားျဖစ္စိုက္ထားတာမ်ိဳးမဟုတ္ေပမယ္႔ လူေတြအေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ လာ၀ယ္ေလ႔ရွိၾကတာေတာ႔ ကြ်န္မ သတိထားမိတယ္။ ဒီေတာ႔ ကြ်န္မတို႔ စံပါယ္ငံုေလးေတြအမ်ားစုက အပင္ေပၚမွာတင္ ႏြမ္းၿပီး ေၾကြက်သြားတာထက္စာရင္ တစ္စံုတစ္ေယာက္လာ၀ယ္တာခံရဖို႔ ပုိ ေမွ်ာ္လင္႔ၾကတယ္ေလ။

ကြ်န္မကေတာ႔ ဒီလိုသာမန္အေတြးမ်ိဳးထက္ပုိၿပီး စိတ္၀င္စားမိတာရွိတယ္။ အဲ႔ဒါက ဘာလဲဆိုေတာ႔ ၀ယ္ယူျခင္းရဲ႔အေၾကာင္းရင္းပါ။ မဂၤလာေဆာင္အတြက္လား၊ လမ္းေဘးေစ်းသည္ေလးေတြ တဆင္႔ျပန္ေရာင္းဖို႔အတြက္လား၊ အိမ္ရွင္မေတြက၀ယ္ခ်င္တာလား စသျဖင္႔ေပါ႔ေလ။ ကြ်န္မအထင္ မဂၤလာေဆာင္အတြက္ ၀ယ္တာက က်က္သေရအရွိဆံုး၊ မဂၤလာအရွိဆံုး၊တန္ဘိုးအရွိဆံုးလို႔ယူဆတယ္။ ကြ်န္မကိုယ္တုိင္ကလဲ မဂၤလာေဆာင္ကလြဲလို႔ တျခားေနရာေတြ မသြားခ်င္ေပါင္။ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္း တခ်ိဳ႔ကေတာ႔ ဘာ ေမွ်ာက္လင္႔ခ်က္မွ မရွိၾကဘူးရယ္။

ေဟာ …. ျခံထဲ ဧည္႔သည္တစ္ေယာက္၀င္လာပါလား။ ပန္းလာ၀ယ္တာထင္ပါရဲ႔။
ဒီတခါလာ၀ယ္တဲ႔အခါ လွပစြာ ဖူးအာစျပဳေနတဲ႔ ကြ်န္မပါသြားမွာ အေသအခ်ာပဲ။
“မဂၤလာေဆာင္အတြက္ျဖစ္ပါေစ …..” လို႔တိတ္တိတ္ေလး ဆႏၵျပဳမိတယ္။
မႈံေလးတို႔ေျပာေနတာေတြ နားစြင္႔မိေတာ႔ မဂၤလာေဆာင္အတြက္တဲ႔ ….
ကြ်န္မေပ်ာ္လုိက္တာ … ကြ်န္မ ဆႏၵေလးေတြ ျပည္႔သြားၿပီေလ ….

မႈံေလးက ကြ်န္မအပါအ၀င္ စံပါယ္ပန္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ညင္ညင္သာသာခူးလို႔ ပလတ္စတစ္အိတ္ အၾကည္ေလးထဲ ရြရြေလးထည္႔လိုက္ၿပီး ဧည္႔သည္လက္ထဲကုိေပးလိုက္ပါတယ္။ ဧည္႔သည္အိမ္ကုိေရာက္ေတာ႔ ကြ်န္မတို႔ ကုိ အျပင္ထုတ္ၿပီး ဆန္ကာ အခံုးေလးထဲထည္႔ အေပၚက ေရစိုအ၀တ္ျဖဴျဖဴေလးအုပ္လို႔ ယုယၾကျပန္တယ္။

ေဟာ … ဒီေန႔ မဂၤလာေဆာင္ေန႔ ေရာက္ၿပီ … ကြ်န္မတို႔ေတြကုိ ဆန္ကာခံုးေလးထဲကေန အသာမယူၿပီး ေငြဖလားထဲထည္႔လိုက္ၿပီ ….. ေနာက္ေတာ႔ ဇိမ္ခံကားႀကီးထဲမွာ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ဆယ္ေက်ာ္သက္မေလးက ေငြဖလားကုိ အသာအယာကုိင္လို႔ ….. အို … အို …. ကြ်န္မ ဘ၀င္ေတြေတာင္ျမင္႔ခ်င္လာၿပီ။ ကြ်န္မ သိပ္ေပ်ာ္တာပဲရွင္ …. အဲ႔လိုေပ်ာ္ေနတုန္း ျဗဳန္းကနဲ ကြ်န္မတကုိယ္လံုး ေလထဲေျမာက္တက္သြားတယ္။ ကြ်န္မကုိ ကြ်န္မ ဘာျဖစ္သြားမွန္းေတာင္မသိဘူး ….. ေလထဲမွာ တ၀ဲ၀ဲ တလည္လည္နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ ေကာ္ေဇာနီေပၚ တလိမ္႔ေခါက္ေကြးျပဳတ္က်သြားလိုက္တာ ….. ေခါင္းေတြကုိ မူးသြားတာပဲ ….

“အိုး …. ကြ်န္မ တစ္ကုိယ္လံုးနာက်င္လိုက္တာ”

ဒီခံစားမႈရလိုက္တာနဲ႔ တျပိဳင္နက္ မရဲတရဲ ေမာ္ၾကည္႔မိေတာ႔ ကြ်န္မကုိယ္ေပၚကုိ ခ်ြန္ထက္ထက္ ေဒါက္ဘိနပ္ေလး တစ္ဘက္က ခပ္ရြရြ နင္းျဖတ္သြားတယ္ …
ေနာက္ၿပီး … ဘိနပ္ေပါင္းမ်ားစြာ ….
ကြ်န္မခက္ခဲပင္ပန္းစြာ အသက္ရႈေနခ်ိန္ … ကြ်န္မအေတြးေတြက အိမ္ရွင္မေတြ၀ယ္သြားတဲ႔ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းေလးေတြဆီေရာက္သြားတယ္ … သူတို႔ေတြ ခုခ်ိန္ဆို ဘုရားစင္ေပၚမွာ ၀ပ္စင္းေနမလား၊ အိမ္ရွင္မေတြရဲ႔ ဆံႏြယ္ေတြေပၚ ခုိစီးေနၾကမလား …
လမ္းေဘးေစ်းသည္ေလးေတြဆီေရာက္သြားတဲ႔ ပန္းကေလးေတြကေကာ … ကားမွန္ေလးေပၚ တြဲေလာင္းခုိ ေပ်ာ္ျမဴးေနၾကမလား ….. ေတြးရင္း … ေတြးရင္း ….. ေနာက္ထပ္ ဘိနပ္အရံေပါင္းမ်ားစြာေအာက္မွာ ကြ်န္မအေတြးေလးေတြ ျငိမ္သက္သြားေတာ႔မယ္ဆိုတာ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းေလးေတြသိပါေလစ ……

Credit to:
http://www.gardenbuddies.com for the photo of Fence with Jasmine
http://lillyanna-lilaclanecottage.blogspot.com/ for the photo of lane
http://dreams-weaver.blogspot.com for the photo of Jasmine

အလုပ္ .... အလုပ္ ... အလုပ္

စာလဲ မေရးတာ တစ္ႏွစ္ေတာင္ရွိသြားၿပီ ... အလုပ္နဲ႔ပတ္သတ္ၿပီးစိတ္ရႈပ္လို႔ ေရးမိေရးရာေရးလိုက္တာပါ ...
ဒီအလုပ္မွာ လုပ္ရတာ မႏွစ္သက္ေပမယ္႔ ကုိယ္႔ပလန္ေလးေတြရွိေနေသးလို႔ ဆက္လုပ္ရင္းနဲ႔ စိတ္ကရႈပ္လိုက္ ေျပလုိက္ လံုးခ်ာလည္ေနေတာ႔တာပါပဲ ... ခုေလာေလာဆယ္ေတာ႔ သတ္မွတ္ရက္တအားနီးေလ၊ စိတ္ေတြ ဂေယာင္ေခ်ာက္ခ်ားျဖစ္ေလ၊ လုပ္လက္စေတြ မျပတ္ေလနဲ႔ ရူးခ်င္သလိုလို ျဖစ္ေနတယ္ ..... း(

ပံုစံခြက္တခုထဲ ျဖက္ကနဲက်သြားခ်ိန္
ေခ်ာ္လဲ ေရာထိုင္ဖို႔ကုိ
ပတ္၀န္းက်င္ကပဲျဖားေယာင္းတယ္ …
အတိတ္ထဲကေန သင္ခန္းစာယူရင္းနဲ႔ပဲ
အဲ႔ဒီအတိတ္ထဲမွာပဲ အခါခါေခ်ာ္လဲ…
ထိခိုက္ ပြန္းပဲ႔သြားတာေတြျပပါဆိုရင္ေတာ႔
စိတ္ေတြ၊ ခံစားမႈေတြ ပဲ ခ်ျပစရာရွိတယ္ …

အေမသို႔

အေမ …. ခုတေလာ သမီးစိတ္ေတြရႈပ္တယ္ အေမရယ္ … စိတ္လဲမေကာင္းဘူး ..
ျမန္မာႏိုင္ငံက ဆရာ၀န္ေတြ လူနာေတြအေပၚေစတနာ တျပားသားဖုိးမွမရွိၾကေတာ႔ဘူးလား … အေမ႔ကုိသမီးေျပာပါတယ္ … ပထမတစ္ေခါက္မ်က္စိသြားျပကတည္းက ဆရာ၀န္ကေနာက္တစ္ဘက္က ေသြးေၾကာတစ္ေခ်ာင္းေယာင္ေနတယ္ဆိုေတာ႔ ႀကိဳတင္ကာကြယ္တာလုပ္ပါလို႔ေလ …
အေမ႔ကုိ ဆရာ၀န္က ေနလို႔ရေသးတယ္ လကုန္မွလာဆိုတာနဲ႔ပဲ အေမသူ႔စကားကုိယံုၿပီးေတာ႔ မသြားဘူးေလ …. သူ႔စကားအတိုင္း လကုန္သြားေတာ႔ သူကေယာင္ေနတာေပါက္ေတာင္ေပါက္ေတာ႔မယ္တဲ႔လား အေမ ….
ဒါဆုိ သူေျပာတဲ႔ ေနလုိ႔ရေသးတယ္ဆိုတာ ေပါက္တဲ႔အထိေစာင္႔ခိုင္းတာလားအေမ ….
ေလဆာပစ္တယ္ဆိုတာ ေသြးေၾကာမေပါက္ေအာင္ပစ္တာလား … ဒါမွမဟုတ္ ေပါက္ေအာင္ပစ္တာလား အေမ ….. အခ်က္ ၂၀၀၀ တဲ႔ …. နည္းသလားအေမရယ္ …
အေမ႔မ်က္စိဘယ္ေလာင္ေတာင္နာလိုက္ရွာမလဲ …. သမီးစိတ္မေကာင္းဘူးအေမ ….
အေမက ဆရာ႔ကုိေလဆာပစ္ရင္သက္သာမလားေမးေတာ႔ ဆရာက ဒါကေတာ႔ ကံပဲတဲ႔လားအေမ ... ဒီလုိလက္လြတ္စပယ္ေတာ႔မေျပာသင္႔ဘူးေနာ္ … ပစ္လဲေပါက္မယ္ မပစ္လဲေပါက္မယ္ဆိုရင္ အေမ႔မ်က္စိကုိ အနာမခံသင္႔ဘူးအေမ …. ပထမတစ္ဘက္တုန္းကလဲ ေလဆာပစ္ၿပီးရင္ေကာင္းသြားမွာတဲ႔ … ပစ္လဲပစ္ၿပီးေရာ မ်က္ၾကည္လႊာမွာ အမာရြတ္ထင္သြားလို႔ အရွင္းမျမင္ရႏုိင္ေတာ႔ဘူးတဲ႔ … ေလဆာပစ္လုိ႔ အမာရြတ္ျဖစ္သြားတာလားအေမ … မ်က္ၾကည္လႊာလဲရင္ ရႏုိင္မလားဆိုၿပီး သီတဂူမွာ သြားေမးခိုင္းေတာ႔ စမ္းသပ္ၿပီး ဒါ မ်က္ၾကည္လႊာနဲ႔ မဆိုင္ဘူးဆိုၿပီး Register လုပ္ခြင္႔မေပးျပန္ဘူး … ဘယ္ဆရာ၀န္စကားကမွန္သလဲအေမရယ္ … သူတို႔ေပၚမွာ သမီးတုိ႔ေတြက်န္းမာေရးကို အပ္ဖုိ႔ ဆိုတာ ယံုၾကည္ရပါ႔မလားအေမ … သမီးအရမ္းစိုးရိမ္တယ္ အေမရယ္ … တစ္ဘက္က သိပ္မျမင္ရေတာ႔ဘူး … ခုေနာက္တစ္ဘက္ကထပ္ၿပီး သိပ္မျမင္ရေတာ႔ဘူးဆိုတဲ႔အေျခအေနျဖစ္သြားရင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ အေမရယ္ …. အေမ႔ရဲ႔က်န္တဲ႔ မ်က္စိတစ္ဘက္ ဘာမွမျဖစ္ပါေစနဲ႔လို႔ သမီးဆုေတာင္းပါတယ္အေမ ….

မွတ္ခ်က္။ ။ သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ ... ဆီးခ်ိဳသမားမ်က္စိေ၀ဒနာရွင္ေတြကို ကုတဲ႔မ်က္စိဆရာ၀န္ေကာင္းေကာင္းေလးမ်ားရွိရင္ ညႊန္ေပးၾကပါေနာ္ .... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ....